Flickr / Metro Centric

Backseat Love: dieper in Demmink

Gisteren werden de laatste voorlopige getuigenverhoren afgenomen in de civiele zaak rond oud-justitie topman Joris Demmink. In een eerder stuk op deFusie hebben we uitgelegd waarom de zaak Demmink zo’n goede voedingsbodem is voor complotdenkers. Intussen is er genoeg gebeurd voor een vervolgstuk. De juridische strijd omtrent de aantijgingen van seksueel misbruik aan het adres van Joris Demmink woedt voort. Maken de recente ontwikkelingen de bewering van Micha Kat - de luidste van alle complotdenkers - aannemelijker dat deze zaak te vergelijken is met 'Watergate keer tien’?

Daar gaat de rechter in deze civiele zaak nog niet over oordelen. Een voorlopig getuigenverhoor is niet bedoeld om recht te spreken, maar om beide partijen de kans te geven getuigen voor de rechter te horen. Stichting De Roestige Spijker heeft deze zaak aangespannen om te kijken of ze de documentaire Dutch Injustice: When Child Traffickers Rule A Nation verder openbaar kan maken (op YouTube al ruim tweehonderdtachtigduizend keer bekeken) zonder dat Demmink succesvol een proces kan starten vanwege smaad.

Is de zaak Demmink 'Watergate keer tien'?

De verhoren begonnen 4 maart met Bart van W. die zijn verhaal eerder anoniem had gedaan in de documentaire. Hij herhaalde dat hij als puber eind jaren tachtig onder dwang te werken kwam in een jongensbordeel. Toen ruim tien jaar later de aantijgingen over Demmink de media haalden realiseerde hij dat Joris Demmink ook wel één van zijn klanten moest zijn geweest. Alhoewel niet alle details van de traumatische ervaringen in die tijd hem nog even helder voor de geest stonden, was hij wel de enige getuige die uit eerste hand sprak over misbruik van Demmink.

Drie van de andere getuigen werden gehoord over een gesprek aan de bar tijdens een dienstreis naar Engeland. Twee gevangenisdirecteuren (die beide met gedoe vertrokken zijn bij justitie) beweerden dat een medewerkster van justitie daar had gezegd dat ze minderjarige jongetjes voor Demmink moest regelen; de vrouw in kwestie heeft dat vervolgens ontkend. Voor de rest sprak voormalig Gaykrant hoofdredacteur Henk Krol zijn spijt uit over het rectificeren van het geruchtmakende stuk uit 2003. Achteraf had hij spijt gezwicht te zijn onder de druk van Demminks advocaat, terwijl na publicatie nog meer getuigen zich bij hem hadden gemeld om het stuk te bevestigen. Daarnaast kaartte Krol nog Demminks relatie met een Tsjechische pornoacteur die de rol speelde van leraar in de film Das Fickende Klassenzimmer, een homo-erotische film waar de leerlingen in ieder geval niet ongeloofwaardig oud leken.

Dan was er nog een opmerkelijke getuige, Klaas Langendoen. Deze man speelde al eerder een hoofdrol in een grote kwestie rond justitie. Hij was één van de betrokken rechercheurs bij de IRT-affaire, en haalde nationale aandacht toen hij met een dichte motorhelm op voor de rechter verscheen. Inmiddels niet meer werkzaam bij justitie en ditmaal zonder integraalhelm verscheen hij ook nu weer voor de rechter. Langendoen, intussen privédetective, heeft namelijk in Turkije grondig onderzoek gedaan naar beschuldigingen over Demmink.

Opmerkelijk was vooral zijn uitspraak aan het begin van het verhoor. Ondanks dat hij na zijn onderzoek in Turkije overtuigd was van Demminks betrokkenheid bij de verkrachting van Turkse minderjarige jongens, nam hij stelling tegen de rechtszaak. Hij noemde het voorlopige getuigenverhoor een openbare terechtstelling. Hij vond dat dat Jan Poot, via de door hem gefinancierde stichting De Roestige Spijker, op deze manier misbruik maakte van het rechtssysteem. Een begrijpelijk punt, want het optreden van de 89-jarige heer Poot in de hele zaak rond Demmink is ronduit rancuneus. In een interview met de Volkskrant zei Poot zelfs over het geld wat hij in de stichting steekt: “De pedofilie is bijkomend, daar gaat het me niet om”.

Langendoen raakte betrokken in het hele Demmink-verhaal, doordat hij in opdracht van advocate Adele van der Plas onderzoek is gaan doen. Omdat het OM geen reden zag om toenmalige baas Demmink zelf te vervolgen moest Van der Plas hiervoor een privédetective inhuren. Van der Plas raakte op haar beurt weer betrokken door haar bijstand aan Hüseyin Baybasin, de de hoofdrolspeler in het Turkse gedeelte van het complot over Demmink. Hüseyin Baybasin is een Turkse zakenman van Koerdische afkomst die in Nederland een levenslange gevangenisstraf uitzit. Hij werd 2002 na een jaren durende juridische strijd veroordeeld voor drugshandel en moord. Zelf zegt hij onschuldig te zijn en er te zijn ingeluisd door de Turkse overheid, die in de internationaal succesvolle Koerd een gevaar zouden zien voor de Turkse staat. Dat de Nederlandse overheid bereid was mee te werken aan een valse veroordeling van Baybasin zou door Demmink komen. De Turkse geheime dienst zou namelijk in het bezit zijn van bewijs van de seksuele escapades van Demmink met minderjarige jongens in Turkije. Dit geopolitieke element van de zaak rond Demmink maakte dat Micha Kat het “Watergate keer tien” noemde.

Op de laatste dag van het verhoor waren er nog twee interessante getuigen. Hoofd facilitaire zaken van justitie Postma meldde dat Demminks privéchauffeur Bakker ooit bij hem had geklaagd over gênante handelingen tussen Demmink en ‘een jongeman’ op de achterbank. Extra opmerkelijk aangezien juist diezelfde Bakker vorige week nog bij Pauw en Witteman verklaarde dat hij nooit iets had gezien in alle ritten met Demmink.

Ook werd politieman Broersma gehoord over het Rolodexonderzoek ,het vastgelopen onderzoek over een prostitutienetwerk uit het eind van de jaren negentig. Broersma bevestigde dat Demmink net als drie andere hooggeplaatste justitiemannen daarbij in beeld was geweest. Des te opmerkelijk omdat minister Opstelten eerder dit jaar nog aan de Tweede Kamer meldde dat Demmink nooit bij het onderzoek betrokken was geweest, iets wat hij gisteravond herhaalde.

De getuigenverhoren hebben hun doel bereikt.

De tijd dat de zaak Demmink alleen werd besproken op obscure websites door zolderkamer Woodward en Bernsteins is allang voorbij. Waar eerder het volk nog gerust werd gesteld door uitspraken van Opstelten (“Het was niks, het blijft niks en het wordt niks.”) en Donner (“Er is geen spoor van rook, laat staan vuur.”), hebben nu alle media de zaak volledig opgepikt. De getuigenverhoren georganiseerd door de heer Poot hebben dan ook hun doel bereikt. De pers heeft niet alleen die vrijheid om over de verhoren zelf te schrijven, maar kwam ook met andere berichten over Demmink. Zo meldde oud hoofdofficier van justitie Vrakking in de NRC dat Demmink wel degelijk in beeld was bij het Rolodex interview, wat dus gister werd bevestigd door Broersma.

De aanleiding van de getuigenverhoren om te kijken of een documentaire kon worden verspreid lijkt al een gepasseerd station, niet alleen omdat het al twee jaar op YouTube staat. Vrijwel alles wat in de documentaire wordt vermeld is de laatste tijd in de media met Demminks naam en toenaam voorbij gekomen. Ook al wordt hij straks vrij gesproken in de strafzaak over de Turkse beschuldigingen, de schade aan zijn naam zal blijven. De civiele rechter zal geen uitspraak doen over de getuigenissen, maar Demmink is intussen wel openbaar terechtgesteld.

Gerelateerde artikelen
Reacties
3 Reacties
  • Lekker volledige samenvatting, maar zou het niet interessanter geweest zijn om te kijken waarom deze zaak zo lang niet is opgepakt door media en tot niet zo lang geleden vooral in verband werd gebracht met complotdenken, terwijl de aantijgingen altijd al even concreet zijn geweest en ontzettend breed uit de doeken zijn gedaan door dhr. Poot?

  • Wieger Bootsma,

    @Leon

    Dank voor je reactie, volgens mij hebben we de meeste van je punten behandeld in ons eerste artikel http://defusie.net/de-zaak-demmink/

  • Goede samenvatting! Het is echter wel belangrijk om te melden dat het onderzoek van Broersma niet het Rolodex onderzoek was. Het Rolodex onderzoek richtte zich op hoogleraar Ger van Roon ('A' in de Wob samenvatting) en zijn Rolodex. Bijzaak hierin waren de 4 justitiabelen. Demmink is J3 of J4 in de openbare Wob samenvatting. Blijkbaar is in het onderzoek in dit onderzoek Demmink verder niet meer voorgekomen, als in niemand van de verdachten noemde zijn naam en niet op taps te hore. Ook is hij nooit officieel verdachte geweest. Het onderzoek van de Rijksrecherche (CID afdeling binnen Rijksrecherche) en CRI was dus een separaat onderzoek (naam onderzoek onbekend) waarin Demmink, Hokthuis, Wabeke en Wooldrik geobserveerd zouden gaan worden, wat dus niet door ging door het interne lek. Het zou goed kunnen dat Demmink ook in dit onderzoek nooit officieel  verdachte is geweest. Opstelten zou in dit geval misschien niet keihard gelogen hebben maar  wel heel erg selectief met de feiten zijn geweest en de kamer toch wel hebben misleid danwel express op een dwaalspoor gezet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven