Wikimedia Commons

Boze vrouwen

Losers en gozers,

Een van de weinige lezeressen van DeFusie heeft onlangs haar beklag gedaan over het feit dat er bij site veel meer mannen dan vrouwen betrokken zijn. Deze overvloed aan mannelijk geweld zien we inderdaad terug in de verhandelingen over dure filosofen, belangrijke politici en andere blaatschapen met piemels. Inmiddels zijn we dagen verder zonder een vrouwelijk zuchtje tekst op DeFusie. Het negeren van dit commentaar is zelfdestructie van de hoogste klasse. Een confrontatie met een boze vrouw maakt de man een infanterist in een mijnenoorlog. De soldaat weet niet op welke locatie het onheil schuilt, en wanneer hij dekking moet zoeken is het doorgaans al te laat. Het onbegrip ten aanzien van het gevaarlijke object maakt de man een kwetsbaar kuiken. Eén ding is zeker: net als een landmijn is een boze vrouw levensgevaarlijk. Geef gehoor aan oproepen als deze en geef een vrouwmens de liefde die zij verdient. Op DeFusie moet meer ruimte komen voor het vrouwelijk wezen. Ik zal hier, als geaccrediteerd vrouwenliefhebber, mee beginnen.

Een scheve man/vrouw-verhouding is geen ongeneeslijke ziekte, maar wel bijzonder slecht voor de gezondheid. Wat valt er immers te jagen op een jachtveld zonder ook maar één vette fazant? Konijntjes. Lieve, donzige konijntjes verlangend naar een wortel? Joh, ik wil hier niet banaal wezen. Mijn punt is dat mannen een vrouw nodig hebben om tot hun grootste daden te komen. Machiavelli, die tegenwoordig weer aan populariteit wint, geeft mij hierin gelijk. Hij bevestigt de mannelijke afhankelijkheid van de vrouw met zijn vrouwe Fortuna - zijn metafoor voor het lot. Zij daagt de Heerser uit en bespeelt hem, totdat hij verandert in een mak lammetje – verzwakt door zijn lotgevallen. De prins moet al zijn daadkracht en inzicht in de strijd gooien om niet ten onder te gaan aan haar streken. Hij moet haar paaien door leiderschap te tonen. En het verdomde karakter van Fortuna zorgt ervoor dat de prins het zwaar te voorduren heeft; slechts onder die omstandigheden kan hij een held kan worden. Wij zouden het anders willen, maar gevangen in ons fysiek moeten we wel achter het lokvoer aan lopen. En oh nee, lokvoer is geen fokvee. Zodra wij de vrucht van het frisse blozende appeltje plukken, bedenken we vaak (te laat) dat we geen zin hadden om door de zure appel heen te bijten. De mannelijke verovering van een vrouw maakt hem geen held, maar de opa van een kleinkind. Een vrouw die zich voor de voeten van een man werpt vergroot enkel de kans dat hij over haar zal struikelen. Dat zijn middelmatige vrouwen, zoals er ook middelmatige mannen zijn.

Een scheve man/vrouw-verhouding is geen ongeneeslijke ziekte, maar wel bijzonder slecht voor de gezondheid

Over die vrouwen heb ik het niet. Ik adresseer mijn lofrede aan de motiverende vrouw, zoals Toergenjev's Zinaida. Het geile beest dat zich niet laat vangen. De femme fatale die je de kop kost omdat zij je hoofd in de wolken laat zweven. De madame die het sadisme uit Markies de Sade zuigt. Zij die altijd bijna boos is. Het meisje dat je besodemietert met kusjes omdat ze uitmonden als dolksteken. Het moordwijf dat mijn ego met granaten bombardeert wanneer zij dat wil. Zo'n vrouwmens is mijn wens.

Ik smacht naar haar. Laatst ging ik op een regenachtige avond naar haar op zoek. Elk verstandig mens was binnen aan de buis gekluisterd voor rtl's Take Me Out. Ik had echter mijn stoutmoedige pet op en ging uit met mijzelf. Ik liep op een lege straat langs huizen met mensen die bezig waren met hun dagelijkse ding. Soms zag ik mensen snel het gordijn dichttrekken als zij mij opmerkten, anderen keken onverschillig terug of hadden mij simpelweg niet in de gaten. De huishoudens achter de ramen leken deze avond vredig, geordend en niet anders dan normaal. Ik had verwacht mijn verveling op straat te verliezen en mijn vrouw tegen te komen, maar na een half uur leek het erop dat ik met nul op rekest thuis zou komen. Totdat ik in een keurige huiskamer een meisje zag. Ik deed mijn pet af om niet als een Jan met de pet over te komen, voor het geval dat zij mij zag staan. Maar zij was aandachtig aan het lezen en keek niet op van haar boek. Zij droeg leesbril en een doorzichtige, wijde blouse die zover open geknoopt was dat ik haar lage hals en het begin van haar zachte borsten zag. Het licht van de leeslamp zorgde ervoor dat haar volle heupen geaccentueerd werden. Haar benen waren verpakt in een koket rokje en wiebelden alsof ze wel iets beters te doen hadden. In opperste concentratie ging ze nonchalant met haar hand door haar volle lokken en hield zij haar hoofd schuin waardoor ik nog meer van haar zachte, naakte huid kon zien. Oh, dit meisje was een typische bibliothecaresse met potentie: overdag koel en zakelijk, altijd opzoek naar het juiste boek. Maar na sluitingstijd zou zij de haren los gooien en transformeren in een mannenverslinder, en spinnen van genot wanneer ik haar tegen de boekenkast nam. Mijn god, dit meisje lustte er wel pap van…

Helaas. Meike bleek bang voor spinnen en allergisch voor pap. Pure pech. Ik benijd de Gadhafi’s in deze wereld. Hij reist de wereld rond onder begeleiding van zijn tiental vrouwelijke bodyguards, wulps en wel. Hij bedankt voor luxe hotelkamers omdat hij liever in zijn eigen bedoeïenentent slaapt. De opstandelingen in Libië zal hij koest krijgen, terwijl hij de leden van de Veiligheidsraad een hartig woordje toespreekt. Dit opperhoofd laat zich niet uit zijn tent lokken. Maar ik ben anders dan deze Islamsocialist. Mijn aanpak is anders, en hopelijk sneller. Middels dit forum wil ik een oproep plaatsen voor een Vrouw met een V. Een echte, met alles erop en eraan. Wiens geestelijke capaciteiten verder zijn ontwikkeld dan een vegetatief niveau zodat ze op mijn verzoek kan antwoorden met een goed lappie tekst. En de rest van jullie mannelijke lezers? Jullie kennen de tering krijgen. Wat? Of je worst lust.

Hans Worst IV, om niet te vergeten.

 

Ruimte gereserveerd voor vrouwen

 

Boze vrouwen op het doek:

Who’s Afraid of Virginia Woolf (1966) met Elizabeth Taylor

Bellissima (1951) van Luchino Visconti, met Anna Magnani. (Boze moeder)

A Day in The Life of Natalie Portman (2006)

Vicky Cristina Barcelona (2008)

101 Dalmatiers vanStephen Herek, met Cruella de Vil. (Vileine vrouw)

Kill Bill (2003, 2004) van Quentin Tarantino, met Uma Turman. (Messentrekster)

Ran (1985) van Akira Kurosawa, met Mieko Harada. (Japanse moordgriet)

Gerelateerde artikelen
Reacties
3 Reacties
  • Eeuwige roem voor dit stukje ontwapenende openhartigheid. Wie zegt dat de mannen van deFusie zich niet openstellen voor de vrouwmensch?

    Ps. Bekent zich eveneens een "geaccrediteerd vrouwenliefhebber".

  • heerlijk, heerlijk. En dat op mijn verjaardag. De boze vrouw is als een partydrug: zo'n kick, terwijl je heel goed weet dat ze je kapot maakt. Maar ook zo verslavend dat je na de ergste kater jezelf alweer als een teletubbie hoort roepen: again, again, again! Een femme fatale, odi et amo, love to hate her. Top, K.!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven