Herinnering in beeld

Marokko_RobinAlyshaClemens_01

Marokko_RobinAlyshaClemens_02

Marokko_RobinAlyshaClemens_03

Marokko_RobinAlyshaClemens_04

Marokko_RobinAlyshaClemens_05

Marokko_RobinAlyshaClemens_06

 

Herinnering in beeld

Veel van mijn herinneringen bestaan uit foto’s die ik ooit maakte. Momenten die ik waardig genoeg vond om vast te leggen. Ik fotografeer bijna compulsief: ik ben bang dat ik belangrijke momenten mis, dat ik ze in sneltreinvaart aan mij voorbij laat gaan zonder dat ik werkelijk bij ze stil heb gestaan.

Na afgelopen zomer voor 3 weken naar Marokko te zijn geweest kwam ik er bij terugkomst achter dat een van mijn analoge camera’s onderweg kapot was gegaan: 4 complete rolletjes, 144 foto’s, helemaal zwart.

Ik kan me nog een groot deel van de verloren foto’s precies voor de geest halen. Foto’s die ik nooit afgedrukt heb gezien, maar wel tot in detail zou kunnen beschrijven: de taxichauffeur bij Cascade Ouzoud, gefotografeerd door zijn achteruitkijk spiegel terwijl de laagstaande zon in zijn ogen schijnt, de Marokkaanse familie waar ik 4 dagen bij in huis verbleef, zittend aan hun eettafel wachtend totdat ze het vasten van de Ramadan kunnen breken, het moment dat we om half 6 in de ochtend een berg beklommen bij Aït Benhaddou om de opkomende zon te bekijken en de prachtige kleine bergdorpjes waar het lijkt alsof de tijd heeft stilgestaan. Zo zijn er nog 140 meer momenten geweest.

Maar wat maakt een herinnering? De verloren foto’s van Marokko zijn zelfs belangrijkere herinneringen geworden dan de foto’s die ik nog wel heb. Op het moment dat je ergens een foto van hebt kan je die weg stoppen om er zo af en toe nog eens naar te kijken. Maar op het moment dat je dat tastbare niet hebt, blijven ze leven in je hoofd.

 

Gerelateerde artikelen
Reacties
3 Reacties
  • Future famous alles. Awesome Robin!

  • Herma Kremer,

    Je hebt helemaal gelijk met je opmerking die je meestuurde met deze link.

     

     

  • Herma Kremer,

    Te snel op de verzendknop gedrukt: ik wilde nog melden dat het ook wel iets moois heeft: Dat deze "verloren"  fotoos en beelden, voor ons jammer genoeg dan niet zichtbaar, wel hebben opgeleverd dat je dit verhaal kon schrijven.  Ben trots op je.

     

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven