Flickr / Philip James

De 24-uurs nieuwscyclus

Je moet er wat voor overhebben om in de 24-uurs nieuwscyclus van tegenwoordig iets te zeggen te hebben als journalist. Bijvoorbeeld door elke dag om vier uur ’s-ochtends op te staan. Om vervolgens een werkdag te beginnen van 16 uur. Gevolgd door een nachtrust van vijf uur, zes als het meezit. Afgelopen mei stond er in de New York Times een profiel van Joe Weisenthal, een financieel blogger uit New York, die dit Spartaanse ritme aanhoudt om als individu een stem te verwerven in de wereld van financieel bloggers.

Vroeger beginnen, meer schrijven en sneller publiceren is Weisenthal’s recept. Hij is redelijk succesvol: duizenden volgers op Twitter, een goed salaris, en af en toe in staat om een flinke tik te geven aan de (financiële) nieuwsmolen door zijn interpretatie van bepaalde cijfers op zijn Business Insider blog. Weisenthal staat symbool voor de hedendaagse nieuwscyclus: een constante stroom van informatie, waar zich meerdere cycli per dag in voltrekken. In het gezegde “today’s newspaper, tomorrow’s fish and chipswrap”  kunnen ‘vandaag’ en ‘morgen’ beter vervangen worden tussen ‘dit uur’ en ‘volgend uur’.

Er zijn nu twee mogelijkheden om naar deze ontwikkeling te kijken: aan de ene kant als een positieve, de mediagebruiker heeft namelijk toegang tot een ongelimiteerde, ultrarecente, wereldwijde nieuwsvoorziening. Aan de andere kant leidt dit bij journalisten tot slordigheid, omdat zij onder een extreem hoge tijdsdruk staan om hun concurrentie in deze omgeving te verslaan. Scheidend nrc.next hoofdredacteur Rob Wijnberg verwoordt het mooi in zijn column afgelopen september: “Van journalistiek wordt wel eens gezegd dat het de snelste vorm van geschiedschrijving is, maar dat is duidelijk iets van het verleden. Inmiddels is journalistiek de snelste vorm van waarzegging geworden. De deadline van de krant komt nu eenmaal altijd net iets sneller dan de betekenis van het heden zich aandient.”

Weisenthal staat symbool voor de hedendaagse nieuwscyclus: een constante stroom van informatie, waar zich meerdere cycli per dag in voltrekken.

Hoe is de huidige situatie eigenlijk tot stand gekomen? In het boek The Rise of 24-Hour News Television wordt het ontstaan van een permanente nieuwsstroom vanuit een historische context bekeken. Volgens auteur Stephen Cushion is televisie, en niet internet, de oorzaak van de huidige situatie. Volgens Cushion moet er onderscheid worden gemaakt tussen drie fases: allereerst een ‘coming of age’ fase, eind jaren tachtig, toen CNN naam maakte en bekend werd door haar live verslaggeving van de Irakoorlog, iets dat nieuw was voor die tijd. In deze periode ontstaan in Europa ook de eerste nieuwszenders zoals Sky News.

In de tweede fase staat de wedstrijd voor internationaal bereik en internationale invloed centraal. Hierbij ontstaan zenders als Euronews en Al Jazeera, beide als tegenhangers van de Amerikaanse concurrentie.

De derde en huidige fase waar wij op het moment mee te maken hebben is de regionalisering van het 24-uurs televisienieuws-genre. Het gaat hierbij om nationale nieuwszenders die elkaar gaan beconcurreren. Interessant hierbij is Cushion’s opmerking: ‘many media scholars and journalists claim this has encouraged news conventions that champion greater speed and immediacy at the expense of balance and accuracy.’  Hierbij komt dus net als in het geval van Weisenthal het probleem naar voren dat tijdsdruk door concurrentie zorgt voor een slordige journalistieke werkwijze.

Vanuit het oogpunt van de journalistiek is het gemakkelijk om snel pessimistisch te worden van een toekomstperspectief als dat van Weisenthal, waarin meer dan gezond is wordt opgeofferd om concurrentie voor te blijven in het vak. Zoals Wijnberg het verwoordt is de angst dat hierdoor de kwaliteit van journalistiek onder zware druk komt te staan.

Het is makkelijk om te denken dat door de constante toegang tot nieuwsmedia gebruikers volledig meegaan in de 24-uurs nieuwscyclus.

Hier tegenover staat dat de komende generatie journalisten (en de huidige jonge) gewend zijn om te navigeren in een 24-uurs nieuwscyclus, en zich hierdoor sneller de regels eigen kunnen maken. Jongeren zijn gewend om drie media tegelijk te gebruiken, een constante stroom van informatie te verwerken, en hierin een kritisch onderscheid te maken. Binnen mijn eigen opleiding, de master Journalistiek, worden er zogenaamde ‘tempo-opdrachten’ gegeven waarbij in zeer korte tijd een persbericht moet worden omgezet in een nieuwsbericht. Vele studenten slagen hierin doordat zij gewend zijn om snel te navigeren en informatie te selecteren.

Tegenover de productiekant staat de kant van de mediagebruiker. In de hele discussie rond de 24-uurs nieuwscyclus staat het begrip tijd centraal. Het is makkelijk om te denken dat door de constante toegang tot nieuwsmedia gebruikers volledig meegaan in de 24-uurs nieuwscyclus. Toch is er, op het gebied van tijd, weinig veranderd in de momenten dat gebruikers daadwerkelijk nieuws tot zich nemen. Grotendeels gebeurt dit nog steeds ’s ochtends tijdens het ontbijt of onderweg naar werk, en ’s avonds na het avondeten. Het NOS journaal is niet voor niets een van de best bekeken programma’s op de Nederlandse televisie.

Bij het positief dan wel negatief beoordelen van de hedendaagse nieuwscyclus is het belangrijk om te kijken naar de etymologie van het woord cyclus: een “proces waarbij een aantal stadia elkaar opvolgt, maar uiteindelijk de uitgangstoestand weer wordt bereikt.”. Als wij het over nieuws hebben houdt dit in dat een bepaald nieuwsonderwerp voor korte tijd in de mediabelangstelling komt te staan, waarna de belangstelling weer afneemt en er zich een nieuw onderwerp aandient. Het is nu aan journalisten om te beoordelen of een bepaald nieuwsitem van alle kanten nauwkeurig is belicht voordat er wordt overgegaan op een volgende cyclus.

Het is waar dat de druk op journalisten hoog is om goede journalistiek te bedrijven in een zeer kort tijdsbestek. Toch weegt dit niet op tegen het gegeven dat er nu de mogelijkheid is om oneindig meer interessante verhalen per dag naar buiten te brengen dan pakweg vijftien jaar geleden. Uit deze stroom zullen er altijd wel een paar verhalen zijn die het lukt om minstens een etmaal overeind te blijven staan.

Gerelateerde artikelen
Reacties
2 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven