Flickr / La Mireia

De honden en katten van Istanbul

Vanwege de enorme aantallen katten en honden die in Istanbul op straat rondzwerven is het niet nodig zelf een kat of hond aan te schaffen; indien de behoefte zich aandringt om een kat of hond te aaien hoeft men maar de straat op te gaan. Wie oplet ziet al snel in dat deze behoefte groot is bij veel Turken. Hierdoor zijn katten en honden als het ware tot publiek bezit verworden.

Terwijl ik op straat loop met een Nederlandse die hier al lange tijd is, lopen we in op zo’n zwervende rakker. Met name honden lijken altijd met een bepaald doel op straat te lopen. Zo gek dat dat kan zonder baasje. Als we hem genaderd zijn aait ze hem onverwacht over z’n bol, en in plaats van een schrikreactie volgt er alleen een goeiige blik omhoog, waarna onze wegen alweer scheiden. “Is dat niet vies?” vraag ik. “Ja, eigenlijk wel.” geeft ze toe. “Maar het zijn zulke lieverds. Laatst volgde er eentje mij helemaal van mijn huis tot aan de veerboot die me van Azië naar Europa bracht.” Niet veel later komen we het volgende exemplaar tegen.

Midden op de drukste winkelstraat van Istanbul ligt hij lekker te chillen. Net als alle anderen heeft ook hij een chip in z’n oor, waarmee hij ‘ingeschreven staat’ bij de gemeente, zoals een goed burger dat behoort te zijn. Ik hoorde dat in Athene honden soms in groepen (roedels) over straat lopen en agressief kunnen zijn. Hoe anders is dat hier! Bijna altijd lopen ze in hun eentje rond en nimmer heb ik een onvertogen blaf van een zwerfhond gehoord. De enige keer dat ik zag dat een hond zijn tanden liet zien en agressief aan het blaffen was, was dat notabene een hond die aangelijnd was en tekeer ging tegen een zwerfhond die vriendelijk kwispelend voor hem stond, zich duidelijk afvragend waar al die oproer voor nodig was.

En katten dan! Jeetje, de katten van Istanbul. Wat hebben die het goed. Overal zie je handjes kattenbrokken. Winkeliers zijn helemaal verguld als een zwerfkat besluit een dutje te doen in de etalage en wijzen voorbijgangers trots naar de vlooienbal die zijn koopwaar smoezelig maakt.

Ik heb volwassen mannen midden op straat een gesprek zien aanknopen met een katje en hem zien strelen, onderwijl een bakje melk aangevend. Een oud vrouwtje moest even stoppen met lopen om volledig de aandacht te kunnen richten op een poesje dat lekker aan het smikkelen was (en ik moest even stil staan om volledig te kunnen genieten van hoe die mevrouw daar stond te genieten). Vlakbij de Fatih moskee zag ik deze vrouw, die samen met een viertal katten in een soort van knuffelorgie was verwikkeld.

Het leuke is dat als aan de behoefte om een diertje te knuffelen is voldaan, mensen de hond/kat direct kunnen loslaten, zich afkloppen, en doorlopen. De kat trekt zich dan weer terug om het woelige leven van de stad van een afstandje gade te slaan, in afwachting van de volgende persoon die zijn dagelijkse portie aai bij hem kwijt wil. Katten en honden zijn daardoor een volwaardig onderdeel van de stad, van de stadscultuur. Eigenlijk moeten we dus niet spreken van zwerfkatten of zwerfhonden zonder baasje, maar is het zo dat ze ieder 13 miljoen baasjes hebben.

Laat ik als laatste opmerken dat dit misschien ook een egaliserend effect heeft; jong of oud, arm of rijk, man of vrouw, iedereen haalt wel eens een dier aan op straat. Helaas zijn er ook hardvochtige toeristen die niet begrijpen dat een kat er is om geaaid te worden en om eten aan te geven. De smekende blikken van onderstaand fraaie exemplaar bleven onbeantwoord door de blonde boy...

Gerelateerde artikelen
Reacties
1 Reactie
  • Stichting ActieZwerfhonden,

    Toevallig stuitte ik op dit artikel.

    Ik neem aan dat u niet lang in Istanbul bent geweest en de zwerfhonden, -en katten problematiek niet verder onderzocht hebt.

    In Istanbul even zo'n 150.000 honden op straat, het aantal katten zal minstens net zo groot zijn.

    De honden worden gedood, mishandeld, opgejaagd, gevangen en in onbewoonde gebieden gedumpt of opgesloten in overvolle asielen.

    In een aantal delen van Istanbul gaat het gelukkig wel goed maar dit is echt maar een klein deel.

    Net nog kreeg ik een bericht dat tientallen roedels rondzwerven in een wijk aan de Aziatische kant.

    Het aanhalen van zwerfdieren is, hoe aantrekkelijk ook, onverstandig. De dieren kunnen besmet zijn met hondsdolheid en één onverwachte reactie, een beet, en de ellende is niet te overzien.

    Het probleem bij de katten is kleiner dan bij de honden. Mensen denken dat katten de ratten weghouden, katten kunnen zich beter redden zonder de mens, het zijn nachtdieren en ze verstoppen zich beter.

    De honden staan voor veel mensen toch alleen maar gelijk aan overlast.

    In de toeristische gebieden is het nog steeds zo dat als er toeristen zijn de zwerfhonden, - en katten als trekpleister gebruikt worden en dat na het seizoen de dieren verjaagd of gedood worden en in ieder geval geen eten meer krijgen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Naar boven