De pech van een gevallen ijsje

Het Beeld is een zoeklicht gericht op opkomende kunstenaars. Beeldmakers van de toekomst krijgen een podium en vertellen over hun motieven. Deze week beeldend kunstenaar Niek Peters.

Foto 1

Het werk Ice Cream, dat onderdeel uitmaakt van het project Greetings From Paradise, is een serie van keramische gesmolten ijsjes. De sculpturen bestaan uit een mengsel van aardewerk en glazuur. Deze gevallen ijsjes symboliseren de vervlogen jeugd, een tijd van onschuld en eenvoud.

Foto_2

Het gevallen ijsje staat voor het verlies van iets dierbaars, iets gelukkigs en iets eenvoudigs. Het is een herkenbare situatie: de pech van een lekker ijsje dat zomaar op de grond valt. En als het eenmaal is gevallen, dan krijg je het nooit meer terug. Voor mij is ouder worden net zoiets, de wereld wordt met de jaren begrijpelijker maar verliest tegelijkertijd ook z'n charme. De gelukkige ervaring van een ijsje doet mij denken aan de zorgeloze tijd van vroeger, toen de wereld nog bijzonder was.

Foto_3

Dit werk begon ooit als een grap, een 'ongelukje' tijdens het produceren van een groot aantal keramische ijsbekers voor een performance tijdens de opening van de tentoonstelling Constant Companion in de Oude Kerk in Amsterdam samen Hugo Rocci, waar we tijdens de opening softijs in keramische ijsbekers verkochten aan de bezoekers.

Foto_4

Het was laat op de dag en Hugo en ik waren nog druk bezig met de productie van onze keramische ijsbekers voor de tentoonstelling. Ons plan was om ruim driehonderd bekertjes te gieten, stoken en glazuren voor de opening. Deze fase van het proces was vrij saai en uit verveling besloot ik om gietklei in een van de nog natte kopjes te gieten en deze om te duwen, het resultaat was een geënsceneerd ongelukje. We moesten beiden erg lachen om het 'gevallen ijsje' en na het stoken en glazuren van ons kleine meesterwerk waren we zelfs een beetje trots.

Foto_5

Tussen het gieten en stoken door maakte ik nog twee van zulke ongelukjes, ter decoratie van onze ijsstal. Omdat deze grapjes eigenlijk maar weinig aandacht kregen tijdens de opening van de tentoonstelling (de aandacht ging vooral uit naar het softijs en onze ijsstal) besloot ik om de tragikomedie van het gevallen ijsje een tweede kans te geven. Ice Cream, een installatie van honderdvijfentwintig gevallen ijsjes op strandzand, is het resultaat van een poging om humor en tragedie, genot en teleurstelling te vertalen in een absurd beeld dat zowel tot de verbeelding spreekt alsook boeiend is in zijn eenvoud.

Foto_6

Gerelateerde artikelen
Reacties
Nog geen reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven