Flickr

De strijd gaat door

Het afgelopen studiejaar hebben studenten en docenten met man en macht gevochten tegen het financiële beleid van het College van Bestuur en de opeenhoping van een groot aantal studies in een Liberal Arts-model, genaamd Profiel 2016. Studenten verenigden zich tegen het Profiel 2016 als Humanities Rally en werden in hun protest al snel vergezeld door de universiteitsbrede protestgroep De Nieuwe Universiteit en de docenten verenigd in Rethink UvA. Samen verwezenlijkten ze het ideaal van de universiteit als bottom-up organisatie: meer democratie en decentralisering was waarvoor gestreden werd. Hoewel de eerste stappen door de bestuurders gezet lijken, blijkt de echte cultuuromslag bij hen nog te moeten komen. De strijd gaat daarom door. Om te weten waar we ons in de toekomst op moeten richten, is het raadzaam terug te kijken naar waar we zijn geweest.

In september 2014 leek het een gewoon studiejaar te worden, met hier en daar misschien wat opstootjes maar geen grote veranderingen. Het Spinhuis was gekraakt om een autonome ruimte te creëren waar studenten zichzelf konden organiseren, maar veel stof deed dit niet opwaaien. De sfeer veranderde toen in november Profiel 2016 werd gepresenteerd, met daarin twee alternatieven voor de Faculteit der Geesteswetenschappen: een Liberal Arts-programma met één gedeeld propedeusejaar voor alle studies, en daarna majors ter specialisatie; of vijf bachelorschools met elk een gezamenlijk programma en verschillende specialistische majors. Praktisch gezien betekent dit de samenvoeging van alle studies op de faculteit. De achterliggende reden voor deze hervormingen waren grootschalige bezuinigingen van 13 miljoen euro.

De protestacties van Humanities Rally konden een groot aantal van de hervormingen uitstellen. Het faculteitsbestuur probeerde Profiel 2016 een nieuw leven in te blazen door het aanstellen van werkgroepen. De werkgroepen waren echter schijndemocratie: de samenstelling werd besloten door de decaan van de faculteit. Het is daarom ook niet verrassend dat de werkgroepen enkel de plannen selecteerden die overeenkwamen met het oorspronkelijke plan van het bestuur en dit in januari presenteerden als Profiel 2016 2.0. Mede na klachten van leden van de werkgroepen hierover ging Humanities Rally weer de straat op. Dit resulteerde in een gezamenlijke actie met De Nieuwe Universiteit: de bezetting van het Bungehuis.

In september 2014 leek het een gewoon studiejaar te worden

Naar aanleiding van de bezetting van het Bungehuis en later het Maagdenhuis, deed het College van Bestuur een aantal toezeggingen. Eén van die toezeggingen was het blijven financieren van de talenstudies in huidige vorm tot 2018. Daarnaast presenteerde het College een tienpuntenplan, met daarin tien toezeggingen ter verbetering van het huidige beleid op de universiteit. In dit plan stond dat er een referendum moet worden gehouden over het bouwen van een nieuwe Universiteitsbibliotheek, dat er ‘paal en perk’ gesteld moet worden aan tijdelijke contracten, dat de medezeggenschap versterkt moet worden, dat er instemmingsrecht komt op het allocatiemodel en dat er een oproep gedaan wordt aan Den Haag om verantwoordelijkheid te nemen. Voor de punten ‘meer democratisering en decentralisering’ en ‘financiële transparantie’ werden twee commissies opgericht. Deze commissies opereren onafhankelijk van financiële kaders, wat voor velen hoop biedt op een betere universiteit.

Het College van Bestuur heeft zich gecommitteerd aan de uitkomsten van deze commissies, maar met de aflopende termijn van interim-collegevoorzitter en rector magnificus Dymph van den Boom, is de Raad van Toezicht de procedure naar een nieuwe voorzitter en een nieuwe rector magnificus reeds gestart. Deze procedure is voor alsnog in het geheel niet transparant en het is onduidelijk in hoeverre er gewacht zal worden op de uitkomsten van de commissie Democratisering en Decentralisering, of in hoeverre die uitkomsten uitvoerbaar zullen zijn als er net een nieuw College van Bestuur voor de volle termijn is aangesteld.

Ondanks deze onduidelijkheden, leek de rust op de universiteit teruggekeerd. Maar schijn bedriegt. Hoewel Profiel 2016 verdwenen leek te zijn, blijkt dat het slechts zeer tijdelijk in een lade was gestopt. Het lijkt zijn weg teruggevonden te hebben – zij het in versnipperde vorm. Er ligt een nieuw plan voor de talenstudies dat opnieuw toevalligerwijs grotendeels overeenkomt met de oorspronkelijke hervormingsplannen van de decaan, ondanks de belofte van het College van Bestuur om de talenstudies in hun huidige vorm tot 2018 te blijven financieren. Bovendien blijkt uit Concept Kaderbrief 2016, waarin de opmaat wordt gegeven voor het te voeren beleid, dat de faculteit nog steeds 8.1 miljoen euro moet bezuinigen vóór 2018. Op de vraag waarom deze bezuiniging nog staat, geeft het College van Bestuur geen toereikend antwoord.

De rust op de universiteit leek teruggekeerd, maar schijnt bedriegt

Daarnaast is er nog steeds weinig vertrouwen in het College van Bestuur wat voor veel onrust zorgt. Hier werd al op gewezen door burgemeester Van der Laan tijdens de eerste avond van de Maagdenhuisappropriatie. Dit blijkt nogmaals uit de start van het nieuwe jaar: het werd de Centrale Studentenraad namelijk verboden deel te nemen aan de Opening van het Academisch Jaar, omdat de door de studentenraad gekozen gedichten als reflectie op het afgelopen jaar als ongepast werden beschouwd door het College. Het eerdere aftreden van Collegevoorzitter Louise Gunning had een opening moeten zijn om het vertrouwen weer te herstellen, maar in hoeverre dit in eerste instantie gelukt was, bleef al de vraag. In elk geval heeft de Opening niet bijgedragen aan herstel.

Het faculteitsbestuur heeft ons geprobeerd te misleiden met schijndemocratie en het College van Bestuur met toezeggingen die geen vervolg krijgen. De Raad van Toezicht probeert bij voorbaat de commissies te ondermijnen en er is een algehele trend de protesten niet serieus te nemen. De bestuurders gaan door op de ingezette koers en zien niet de noodzaak van verandering of te luisteren naar een breedgedragen protest. Het idee, dat het verzet gesust kan worden met holle beloften, verklaart waarom het beleid nog niet wezenlijk veranderd is.

Het uitblijven van resultaten laat de noodzaak zien van blijvend protest en harde acties. We hebben gemerkt dat we niet passief langs de zijlijn hoeven te staan, terwijl de bestuurders bepalen wat er gebeurt. En we zijn ook niet van plan om dat te gaan doen. Wij zijn de universiteit en we laten ons niet zo maar de les lezen: Vive l’université!

Gerelateerde artikelen
Reacties
1 Reactie
  • De kinderknalfuif gaat door! Wij zijn oud genoeg en we doen lekker toch waar we zelf zin in hebben!!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven