Flickr / شبكة برق | B.R.Q

De vele gezichten van Benghazi

Op de redactie van deFusie doet al geruime tijd een lijstje de ronde; een overzicht van de meest uiteenlopende samenzweringstheorieën en in hoeverre deze gehoor vinden bij de verschillende politieke partijen in de VS. Van het in scène zetten van de maanlanding (populair onder Democraten) tot Husseins betrokkenheid bij 9/11 (favoriet bij de Republikeinen), één ding moge duidelijk zijn: Amerikanen zijn gek op hun conspiracy theories en de leden van de Grand Old Party (GOP) in het bijzonder. Bij de gigantische meerderheid van de behandelde theorieën zijn het vooral de Republikeinen die er in geloven. Dat is nu ook weer te zien bij alle heisa omtrent de Benghazi-aanval van vorig jaar.

Een korte samenvatting. Op 11 september 2012 werd de Amerikaanse ambassade in Benghazi, Libië onder vuur genomen. Meer dan honderd man bestormden het gebouw: een daad die uiteindelijk culmineerde in de dood van vier Amerikanen, onder wie ambassadeur J. Christopher Stevens. Aanvankelijk werd er vanuit het Witte Huis gesteld dat de aanval een spontane actie was, geïnstigeerd door de anti-islamfilm Innocence of Muslims. Obama zelf refereerde op 12 september aan de aanval als an act of terror, al werd het woord terrorisme hierna weken niet ingezet door de overheid.

Een interessante hypothese, maar zonder ook maar één stuk bewijs.

De Republikeinen, onder wie het hoofd van de House Intelligence Committee, Mike Rogers, hadden echter niet lang nodig om heel duidelijk te stellen dat het een terroristische aanval betrof. Waar dit in het begin niet eenduidig erkend werd door het Witte Huis, noemde persvoorlichter Jay Carney op 20 september het bestempelen van de aanval als terroristisch als self-evident. Innocence of Muslims werd nog steeds aangehaald door Obama, al nam zijn positie een duidelijk andere toon aan: 'The attacks on our civilians in Benghazi were attacks on America. And there should be no doubt that we will be relentless in tracking down the killers and bringing them to justice,' stelde de president op 25 september tegenover de VN. Een dag later gaf Hillary Clinton, toen de minister van Buitenlandse Zaken, toe dat een link met Al-Qaeda niet uit te sluiten was.

Nu de Republikeinen en Democraten op één lijn zaten, verschoof de discussie echter naar de trage reactie van het Witte Huis. Waarom duurde het zolang voor men duidelijk stelde dat het een terroristische aanval betrof? Waarom werd er continu gehamerd op Innocence of Muslims? Voormalig presidentskandidaat John McCain mengde zich als geen ander in de discussie en stelde dat de overheid zich om de volgende redenen op een dergelijke wijze had opgesteld:

'It interferes with the depiction that the administration is trying to convey that Al-Qaeda is on the wane. How else could you trot out our U.N. ambassador to say this was a spontaneous demonstration? It was either willful ignorance or abysmal intelligence to think that people come to spontaneous demonstrations with heavy weapons, mortars and the attack goes on for hours.'

De discussie bereikte zijn climax in één van de verkiezingsdebatten toen Mitt Romney zijn tegenkandidaat beschuldigde van een te zwakke houding. De president zou te lang gewacht hebben met het bestempelen van de daad als terroristisch; Obama beriep zich op zijn act-of-terror-uitspraak van 12 september en creëerde hiermee hét knock-outmoment van het debat. Hiermee leek het for the time being wel afgelopen te zijn. Niets bleek minder waar.

Columnisten als Rush en Zane propageren nu al langere tijd dat de aanval op de ambassade georkestreerd was door de Amerikaanse overheid zelf... Juist…

Begin mei vonden er verschillende congressional hearings plaats over het incident. Al werd er niet bijzonder veel schokkende informatie vrijgegeven, Benghazi werd opnieuw het middelpunt van aandacht. De trage reactie van de overheid en het onterecht inzetten van Innocence of Muslims werden ook deze keer aangehaald, maar ook de nodige samenzweringstheorieën bleken intussen aan populariteit te winnen. Hieronder enkele fascinerende voorbeelden.

Benghazi als publiciteitsstunt
De aanval was een onderneming om Obama er goed uit te laten zien in aanloop naar de verkiezingen. Columnisten als Erik Rush en Kris Zane propageren nu al langere tijd het idee dat de aanval op de ambassade georkestreerd was door de Amerikaanse overheid. Juist. Kevin DuJane van HillBuzz:

'The plan was to make Obama look like “a badass” and a to (sic) have him revel in this through October and into the November election. In fact, the hostages were probably planned for release not long before the Foreign Policy Debate (the last of the three presidential debates this year) in Boca Raton, Florida. This was supposed to show Obama standing up to Muslims, negotiating “peace”, and proving to the world what an effective and strong leader he was.'

Het gehele incident was een mislukte kidnapping
Voor 9/11 vond er al eerder een aanslag op het World Trade Center plaats. Het betreft hier 1993 en de gefaalde poging van onder andere Omar Abdel-Rahman. De voormalige admiraal James Lyons sprak in november 2012 zijn vermoeden uit dat de aanslag op de ambassade een mislukte kidnapping was; de ambassadeur had uitgeruild moeten worden tegen Abdel-Rahman. James Lyons: 'I speculate that Ambassador Stevens was supposed to be kidnapped, held hostage, in exchange for the release of the Blind Sheikh that we're currently holding in prison. That's the only thing that makes sense to me. If they meant to kill him right out, why bother taking him to the hospital that Ansar al – the terror group that conducted the attack – controlled? They controlled that hospital. If they wanted to kill him, why take him to the hospital?'

 De trage reactie van de overheid en het onterecht inzetten van Innocence of Muslims werden ook deze keer aangehaald, maar ook de nodige samenzweringstheorieën bleken intussen aan populariteit te winnen.

Hillary Clinton zou, volgens auteur Ed Klein (The Truth About Hillary: What She Knew, When She Knew It, And How Far She'll Go To Become President, 2005) om extra beveiliging hebben gevraagd in aanloop naar de aanslag, maar dit zou door Obama geweigerd zijn. Vanzelfsprekend om het de terroristen zo gemakkelijk mogelijk maken Obama's moslimbroeder te bevrijden.

De aanval om een uitwisseling van wapens te verdoezelen
Tenslotte mijn persoonlijke favoriet van niemand anders dan Ron Pauls zoon, senator Rand Paul. Laten we direct met zijn opvallende uitspraken beginnen:

'I have a feeling that it had something to do with the CIA annex. You know, a week before the ambassador was killed in Libya, a ship left Libya and docked in Turkey and it actually interviewed the captain of that ship who said there were arms on board and that he actually witnessed the rebels taking the arms and disputing over who got what. That there were grenade launchers; that there were significant arms being transferred. Now that doesn't say the CIA was involved, but that begs the question what was the CIA annex there. The Libyan government is said not to have known that they were there. And is that the reason for the cover-up? So there are a lot of unanswered questions.'

Later voegde Paul hier aan toe: 'I've actually always suspected that, although I have no evidence, that maybe we were facilitating arms leaving Libya going through Turkey into Syria.' Een interessante hypothese, maar zonder ook maar één stuk bewijs. Heel veel meer dan giswerk is het dan ook niet.

De Verenigde Staten zijn niet het slachtoffer van zomaar een aanval, nee, er móet wel meer achter zitten.

Wat is er nu kenmerkend aan deze veelvoud aan bizarre samenzweringstheorieën? Welnu, het moge duidelijk zijn dat Hillary Clinton keer op keer langskomt in verband met haar positie ten tijde van de aanslag. Het is niet meer dan logisch dat, met de verkiezingen van 2016 in het achterhoofd, de Republikeinen alles op alles zullen zetten om Clinton in diskrediet te brengen. De strategische waarde hiervan ligt voor de hand. Interessanter is het om dit vertrouwen in en deze afhankelijkheid van conspiracy theories bij de GOP te analyseren.

Waar de overweldigende meerderheid van de Amerikanen christelijk is, uit dit zich het meest bij de Republikeinen. Van een felle strijd tegen anticonceptie, het homohuwelijk en andere godsdiensten, van een gebrek aan overtuiging zijn ze niet te beschuldigen. Het is dan ook hier dat ik een mogelijke verklaring zie voor de bereidheid van Republikeinen te geloven in tal van samenzweringstheorieën. Bij de meer orthodoxe vormen van religie zijn we het doorschuiven van verantwoordelijkheid, het intens overtuigd zijn van een hogere macht en het zoeken van onlogische, complexe verklaringen voor zaken die vaak simpeler zijn dan ze lijken. Als er een God is die ieder klein facet van het leven beïnvloedt, waarom dan geen Bigfoot in het noordwesten van de VS of een UFO-crash in Roswell?

Het niet genoegen kunnen nemen met de drogere, meer analytische benadering van de wereld, lijkt zich niet te beperken tot godsdienst bij de meer conservatieve Amerikanen, maar uit zich ook in de politiek. Fanatiek dromen over de perfectie van de vrije markt, the American dream en de liefde van de wereld voor de toonaangevende VS is hen niet vreemd. De religieuze overtuiging van de gemiddelde Republikein vertoont een mooie parallel met de overtuiging van Amerika als uitzonderlijk, uniek, ongeëvenaard. Het doet denken aan hoe Britten zichzelf presenteerden toen duidelijk werd dat ze niet langer over de wereld heersten. De Verenigde Staten zijn niet het slachtoffer van zomaar een aanval, nee, er móet wel meer achter zitten.

Het engste aan dit alles is misschien nog wel dat de Republikeinen die hogere posities bekleden en Benghazi-achtige verhalen verkondigen, dit niet alleen doen om zo hun goedgelovige constituency te overtuigen, maar er zelf oprecht in geloven. Een land dat voor de helft gerund wordt door mensen die zich kunnen vinden in de vele verhalen over een New World Order, dat is veel enger dan welke aanval op welke ambassade dan ook.

Gerelateerde artikelen
Reacties
Nog geen reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven