Flickr / Alfenaar

Een sfeerbeeld van Alphen aan den Rijn, voor de daad

Begin april vallen er bij een ziekenhuis in Gouda twee doden uit een auto, na een vuurgevecht in Alphen aan den Rijn. Een week later schiet een vierentwintigjarige man zes mensen dood in een winkelcentrum in dezelfde buurt, alvorens zich bij de bloemenstand van de Albert Heijn een kogel door het hoofd te jagen. De dader blijkt een bekende van de politie. Kennelijk mag je dan nog steeds lid zijn van een schietclub en in het bezit zijn van een vergunning voor vijf (!) wapens.

En de jongeman was autochtoon-  dat moest even gezegd, aangezien zinloze terreurdaden in Nederland  over het algemeen toegeschreven worden aan allochtonen. Nee, werd er benadrukt, Tristan van der Vlis was een authentiek product van dit Zuid-Hollandse plaatsje.

Stel: zoals het een met-succes-afgestudeerde-masterstudent-in-crisistijd betaamt, moet je zien te overleven van diverse bij elkaar gesprokkelde oproepklusjes bij bedrijfscateraars. Niet alleen een uitdagende baan, kortom, maar in de week voorafgaande aan de eerste Alphense schietpartij mag je deze ook nog eens beoefenen op een buitengewoon …ehm afwisselende/uitdagende locatie.

Bussen rijden niet naar het industrieterrein met bijbehorende McDonald's waar je elke dag moet zijn. Het is vanaf het station minstens twintig minuten lopen door de ''Aziëbuurt''. Een tijdje lang het Indiapad af, de Pakistanstraat over, langs de eindeloze rijen pastelkleurige nieuwbouwblokkendozen, het Copepad op, aan de naam te zien de Aziëbuurt uit. Je kunt ook kiezen voor de lange rechte route langs het spoor, de ‘ringweg’ rond de wijk, begeistert gedoopt ‘Aziëlaan’, maar die optie lijkt nog eindelozer.

Na een werkdag van routineuze, intelligentie-onterende taken...

Na een werkdag van routineuze, intelligentie-onterende taken, zie je op de terugweg kinderen spelen op de strategisch aangelegde grasveldjes langs het Indiapad.  Ze lachen, gieren, brullen, en slingeren heen en weer op de extra-safe schommeltjes met valbrekende rubberen tegels, terwijl de stralende zon hun zoete hoofdjes kust.

Ineens snap je hoe deze buurt in deze vorm ooit door een mens met ziel bedacht is. Dit is het paradijs van de burgerlijkheid: rechthoekig doorzonhuis,  Intratuin-boom, bij-voorkeur-kortharig beest en kind, een stuk of 2,1.

Maar wat zal er met deze wijk gebeuren wanneer de kinderen de schommels ontgroeid zijn, het ouderlijk huwelijk de tand des tijds niet heeft doorstaan, en de zon is ondergegaan op het jeugdig zelfvermaak, dat ooit van nature kwam maar inmiddels heeft plaatsgemaakt voor stierlijke verveling en puberale balorigheid?

Er is in de verste verte geen vertier te verkennen- de wijk was immers niet gebouwd voor feestgeile tieners, en er rijdt nog steeds geen bus. Niet dat dat zoveel uitmaakt; de adolescenten hebben nu een paar scooters waarmee ze uit ennui en reine volumelust diepe groeven graven in het eens zo groene gazon van hun jeugd.

De burgerdroom van de architect, die hij zo patent wist vorm te geven dat uit alle uithoeken de toen-nog-kinderloze-dubbel-inkomenskoppels kwamen aanwaaien om zijn huizen te kopen, is in verval geraakt en een illusie gebleken. Net als de glorieuze voetbalcarrière en pilotenbaan van zoonlief (dochter had tenminste realistische ambities en is direct naar de kappersacademie gegaan, vandaar die extra eentiende punt).

Helaas was hij de doorgeslagen jager met mitrailleur in onze collectieve volksnachtmerrie.

En dat is in de Aziëbuurt. Die staat bekend als prachtplek. Je moet er alleen niet komen als nieuwbouw je geestelijk en lichamelijk verstikt. De buurt waar Tristan van der Vlis zich verschanste, Ridderveld, is veel onaangenamer, ondanks de mooiere naam. Kun je dat geloven trouwens? Tristan uit Ridderveld? Het had een sprookjesfiguur kunnen zijn. Helaas was hij de doorgeslagen jager met mitrailleur in onze collectieve volksnachtmerrie. Als eigengereide locatiemanager, koos hij als set het winkelcentrum Ridderhof, één van de vele monumenten voor het verval van ons weelderige moderne bestaan

Gerelateerde artikelen
Reacties
Nog geen reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven