fotografie als therapie

Het Beeld is een zoeklicht gericht op opkomende kunstenaars. Beeldmakers van de toekomst krijgen een podium en vertellen over hun motieven. Deze week Het Beeld-redacteur Ylja Band in gesprek met fotograaf Kirsten Swensen. 

Alle foto's komen uit de serie 'The Beauty of Discomfort'.

‘Hoe kunnen we onze imperfecties leren omarmen?’, is wat fotograaf Kirsten Swensen zich afvraagt en waar al haar werk om draait. ‘Mijn portretten zijn fragiel en tonen de authenticiteit van de geportretteerde. Ik probeer momenten te vangen waarin mensen hun meest pure zelf laten zien.’

We leven in een tijd van oppervlakkigheid. Op één enkele foto baseren we of iemand de liefde van ons leven is en we scrollen vluchtig door eindeloze rijen foto’s, tikken er twee maal op om het te ‘waarderen’. Maar wat zien we eigenlijk? Wie zien we eigenlijk? ‘We raken van ons lichaam vervreemd, doordat we het constant vergelijken met anderen. Mensen beschouwen zich niet langer als een lichaam, maar hebben er een. Er heerst een gevoel van bewijsdrang en valse schaamte in onze maatschappij. We zijn het gewend om constant onze emoties te onderdrukken. Wat ik mijn modellen wil laten ervaren is dat ze hun lichaam en emoties echt gaan voelen. De enige manier waarop we ons kunnen verbinden is wanneer we onze maskers laten vallen.’

Het project The Beauty of Discomfort is ontstaan uit Swensen haar kwetsbaarheid. Ze besloot zich op een gedurfde manier met haar onzekerheid te confronteren; door naakt te poseren. ‘Over mijn uiterlijk en bepaalde gevoelens voelde ik een innerlijke schaamte. Ik was constant bezig met hoe ik me zou moeten positioneren in onze maatschappij. Tijdens het poseren bleek niemand zo over mij te oordelen als ikzelf. Ik realiseerde me dat mijn schaamte vooral te maken heeft met mijn oordeel over mijzelf. Ik wilde bij anderen op zoek gaan naar dezelfde emoties als die ik ervoer toen ik me bloot- en uiteindelijk overgaf. Hiermee wil ik het taboe doorbreken dat nog altijd heerst op het tonen van emoties.’

Swensen haar foto’s zijn rauw en intiem, sans gêne. Ze laten ons nadenken over ons lichaam en onze onzekerheden. ‘Iedereen kan mijn model zijn. Soms word ik benaderd en soms benader ik zelf mensen. Samen met mijn modellen probeer ik een ruimte te creëren die los staat van oordelen en waar alle emoties legitiem zijn. Ik kijk goed naar hun lichaamstaal. Het is juist de ongemakkelijkheid die zorgt voor een opening tot een echte connectie tussen mij en die ander. Jezelf blootgeven vergt moed aangezien we constant worden gebombardeerd met irreële beauty standards. Tijdens het fotograferen draait het om het scheppen van vertrouwen. pas als we ons over kunnen geven, zijn we in staat om te zijn wie we diep van binnen zijn. Schaamte houdt ons daarin tegen.’

Fotografie gebruikt ze als middel in haar zoektocht naar intimiteit en eigenwaarde. Momenteel studeert ze psychologie en is ze parttime werkzaam als intimiteitscoach. ‘Mijn fotografie is een creatieve vorm van therapie om niet alleen mijzelf beter te leren begrijpen, maar uiteindelijk ook anderen daarbij te helpen.’

Naast Fotografie houdt Kirsten Swensen zich bezig met coaching. Ze zou graag met mensen in gesprek willen gaan over intimiteit. Ook is ze op zoek naar modellen die zich letterlijk maar vooral figuurlijk bloot durven geven. Je kunt haar bereiken via: kirstenswensen@gmail.com

Gerelateerde artikelen
Reacties
Nog geen reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven