Flickr / jimbowen0306

Founding Fathers

Leidraad en eeuwige referentie. Gezamenlijk vormen The Declaration of Independence en The Constitution de basis van de Amerikaanse staat.  In verkiezingstijd zijn zij een dankbare bron van inspiratie en voor discussie voor alle deelnemers, die met flair verklaren de enige te zijn die bij het lezen echt goed opgelet hebben.

Politici en opiniemakers, van Rick Perry tot Michael Moore,  zij weten zich gesteund door de wijze woorden die in de achttiende eeuw op papier zijn gezet. Geschreven in een tijd van onrust en onderdrukking, onderweg naar een nieuwe en mooiere samenleving, waren het inderdaad heldere geesten die de tekentafel van de Amerikaanse staat bestierden. De waarheden en principes uit deze documenten zijn zoals ze zelf worden verklaard: constitutional. Politiek vertaald komt dit neer op ‘grondwettelijk’, deel van onze constitutie. In het biologisch jargon zou ‘aangeboren’ de beste kandidaat zijn voor de vertaling.

De Founding Fathers gingen er van uit dat de waarden die zij op schrift stelden vanzelfsprekend waren en bovendien vanuit een hogere macht ingegeven. De geschriften worden in deze zin vergelijkbaar met bijbelse geschriften: onveranderbaar, doch voor alle interpretaties vatbaar. Deze principes zijn zo waardevol dat ze immuun zijn voor de tand des tijds. Wat in 1787 waar was is, vanzelfsprekend, nog steeds waar – de menselijke natuur blijft immers onveranderd. Althans, dat is het uitgangspunt van deze redenering.

Is de menselijke natuur constant?

Laten we de menselijke natuur definiëren als een aangeboren houding die de soort homo sapiens aanneemt ten opzichte van zijn omgeving, zijn naasten en zichzelf. De menselijke natuur is een bepalende factor voor het scheppen van banden tussen personen en binnen gemeenschappen, en beïnvloedt de houding ten opzichte van systemen en het milieu. Als deze menselijke natuur constant zou zijn dan houdt dit in dat de mens op het huidige moment de wereld, geluk en liefde op dezelfde manier beleeft als dat hij dat duizend en tienduizend jaar geleden deed.

Door neo-darwinisten is deze hypothese menigmaal theoretisch en experimenteel verworpen. Sterker nog, er is veel meer reden om aan te nemen dat de mens altijd het product is van de genen die hij draagt en de omgeving waarin hij leeft. De biologische wetenschappen laten keer op keer zien dat er simpelweg geen rechtlijnig verband bestaat met welk gen iemand draagt en hoe dit in de praktijk tot uiting komt; we zijn geen bouwpakket voor een voorspelbaar eindproduct.

Uitgaan van een statische menselijke natuur is dan ook pure kolder

Neurowetenschappelijke bevindingen tonen duidelijk aan dat een grote verscheidenheid aan invloeden voor en na de geboorte de menselijke uitingsvorm wel degelijk aanpassen. De hersenen, de zetel van onze persoonlijkheid, zijn een dynamisch systeem dat zich voortdurend aanpast aan de situatie. Zou het brein dit niet kunnen dan zou het organisme gedoemd zijn tot vergankelijkheid bij veranderende omstandigheden. Uitgaan van een statische menselijke natuur is dan ook pure kolder.

De interessantste vraag is niet wat er precies in de geschriften staat en wat de schrijvers toen wilden zeggen. Deze vraag is eerder wat de schrijvers heden ten dage zouden antwoorden op de dilemma’s die Amerika kent, meegerekend dat ook zij meeveranderen. De Founding Fathers waren naast bijzonder invloedrijk ook overwegend heel redelijke en normale mensen. De breinen van George Washington en Benjamin Franklin zouden, net als alle andere mensen, aan dynamiek onderhevig zijn en hun persoonlijkheden en opvattingen zouden veranderen.

We zijn geen bouwpakket voor een voorspelbaar eindproduct.

Met presidentskandidaten die openlijk verklaren niets op te hebben met wetenschap, zeker niet als dat met klimaatverandering of evolutietheorie te maken heeft (Gouverneur Rick Perry), zijn de Founding Fathers de aankomende tijd verzekerd van veel aandacht voor hun tekst, maar weinig voor hun geest. Het is te betwijfelen of zij hier, waren zij in staat hier op te kunnen reflecteren, echt blij mee zouden zijn.

Het is een drama in drie bedrijven voor een schrijver om verkeerd geïnterpreteerd te worden terwijl hij leeft; om charlatans jouw woorden te horen verbasteren. Het moet een angstaanjagende nachtmerrie zijn je voor te stellen dat het nageslacht jouw gedachten zo onbuigbaar acht dat ze nooit zouden kunnen veranderen – laat staan je persoonlijkheid.

Gerelateerde artikelen
Reacties
2 Reacties
  • Een mooie gedachte Sicco. Zouden de (stofdeeltjes van) de heren zich echt omdraaien in hun graf?
    Ik ben benieuwd wat zij zouden vinden van Obamacare of de toestroom van Midden Amerikanen. Een diner met Benjamin Franklin, George Washington, Obama en, zeg, Lady Gaga voor de opluistering, wat zou daar besproken worden...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven