Flickr / Flubbelempire

Geld moet rollen

Nederlandse volksvertegenwoordigers lijken in meerderheid te denken dat we de crisis kunnen uitzitten totdat het beter gaat met de landen om ons heen. Als die hun economie weer aan de praat krijgen, komen ze vanzelf weer onze export afnemen. In de tussentijd kunnen wij zelf goede sier maken met het terugdringen van ons begrotingstekort, zodat de internationale credit rating agencies ons een mooie beoordeling geven. Dan hoeven wij minder rente te betalen over de staatsschuld en dat is fijn voor de toekomst.

Mis, zo liet Standard & Poor’s begin dit jaar al weten toen zij de Fransen een lagere rating gaven: “We believe that a reform process based on a pillar of fiscal austerity alone risks becoming self-defeating, as domestic demand falls in line with consumers' rising concerns about job security and disposable incomes, eroding national tax revenues.” Het begrotingstekort terugdringen alleen zal je niet redden zolang je economisch vergroeid bent met de economieën om je heen en al helemaal niet wanneer de binnenlandse economie blijft kwakkelen.

Het begrotingstekort terugdringen alleen zal je niet redden zolang je economisch vergroeid bent met de economieën om je heen en al helemaal niet wanneer de binnenlandse economie blijft kwakkelen.

De Nederlandse economie kwakkelt onder meer doordat de Nederlandse consument aan het ‘consuminderen’ is geslagen. Oorzaak hiervan is de onzekerheid over de koopkracht in Nederland. We kopen te weinig en te goedkoop. Dat is slecht voor de Nederlandse bedrijvigheid en daardoor slecht voor de werkgelegenheid. Daarvan worden we nerveus en dus gaan we sparen en kopen we nog minder. Zo komt de Nederlandse economie verder in de problemen.

Het Nederlandse landsbestuur zou deze neerwaartse spiraal kunnen doorbreken door de koopkracht van de consument te versterken en zekerheid te scheppen over de ontwikkeling daarvan. De staat zou een verloren decennium kunnen helpen voorkomen door te investeren in de Nederlandse economie. Zo versterkt de staat de binnenlandse besteding en het deel van de Nederlandse economie dat daarvan afhankelijk is. Daarnaast helpt de staat zo de te verwachten negatieve gevolgen op te vangen van een achterblijvend herstel van de Europese markt en van het corrigeren van het overgewaardeerde vastgoed in Nederland. Om maar niet te spreken over het beheersen van de druk op het sociale bestel, die toeneemt wanneer de werkloosheid stijgt. Het Amerikaanse Stimulus Package van president Obama heeft laten zien dat ook in de 21e eeuw een Keynesiaanse ingreep kan werken.

Dit zijn geen plannen, this is happening. Dit is staand beleid en dit is niet goed voor ons.

Het omgekeerde gebeurt in Nederland. Het voorjaarsakkoord van de Kunduz-coalitie bepaalt dat we minder zullen besteden, doordat onze bestedingsruimte wordt ingeperkt. Ingeperkt enerzijds door de ingevoerde lastenverzwaringen en anderzijds door de verhoogde bestedingskosten in de vorm van de verhoging van het btw-tarief. Onzekerheid neemt toe door de voorgenomen hervorming van het ontslagrecht en van de hypotheekrenteaftrek. De laatste maakt de dynamiek van de afwaardering van het Nederlandse vastgoed vooralsnog onvoorspelbaar. Dit zijn geen plannen, this is happening. Dit is staand beleid en dit is niet goed voor ons.

Het is niet verwonderlijk dat de partijen met de meest etatistische wortels economische groei willen genereren door de staat te laten investeren in de Nederlandse economie. Wel bijzonder is dat de socialisten en sociaaldemocraten van de SP en PvdA traditionele investeringsplannen in infrastructuur en onderhoud mengen met het consumentisme dat hen in het verleden zo tegenstond; economische groei op basis van toenemende productie met als noodzakelijk voorwaarde een toenemende consumptie. Dit is niet zonder risico, maar verstandiger dan te leunen op een herstel van de Europese economie en die tegelijkertijd tot inzet te maken van een game of chicken. Het is ook verstandiger dan de maatregelen uit het Kunduz-akkoord links of rechts wat bij te schaven. Zelfs als we daarnaast zouden inzetten op langetermijninvesteringen in onderwijs en duurzaamheid. De Nederlandse huishoudelijke besteding komt dan nog steeds te zwaar onder druk te staan.

Het is te hopen dat na de verkiezingen snel een regering aantreedt met een tomeloze inzet voor Europees herstel en een hoge prioriteit voor merkbare, reële koopkrachtverbetering voor de Nederlandse consument. Europees herstel, omdat een groot deel van de Nederlandse economie daar van afhangt. Koopkrachtverbetering, om het deel van de economie te versterken dat afhankelijk is van binnenlandse besteding. Zolang nog geen nieuwe regering is aangetreden, voert de overheid staand beleid uit en geldt het Kunduz-akkoord. De afstand die de betrokken partijen één voor één nemen van dit akkoord, laat zien dat dit beleid door niemand wordt omarmd. Dat suggereert dat een lange en beleidsarme periode van onderhandelingen voor burger en samenleving nog wel eens het meest schadelijk zou kunnen zijn.

Gerelateerde artikelen
Reacties
Nog geen reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven