Flickr / AntoFil

James I

James zat op een terras tegenover de Duomo van Turijn. Het was een mooie, zwoele avond in de Italiaanse lente en de bomen op de piazza stonden in volle bloei. Hij keek op van zijn avondkrant toen een groep uitgelaten toeristen uit de kerk kwam lopen. Ze hadden net hetzelfde gezien wat hij die middag al had bekeken: de lijkwade van Christus. Normaal gesproken lag deze in een schrijn maar vandaag was er een team van National Geographic mee in de weer. Dit had James niets verbaasd toen hij vanmiddag tijdens zijn verkenning van de omgeving de Duomo binnen was gewandeld, tijdens zijn reizen maakte hij altijd dit soort dingen mee. Hij had er een blik op geworpen, het in zijn hoofd vervolgens omgedoopt tot ‘Jezusdoekje’ en was vervolgens met de priester in gesprek gegaan om zijn Italiaans te oefenen. Priesters zijn over het algemeen geduldige en spraakzame mensen en dus ideaal om een vreemde taal mee te oefenen. Hij had de priester gevraagd of deze echt geloofde in de authenticiteit van de lijkwade. De priester, die Gianni bleek te heten, had hem geantwoord dat het daar niet zozeer om ging maar dat het een soort grapje van God was om het geloof van zijn volgelingen te testen. James had hem geantwoord dat het laten martelen en kruisigen van je enige zoon en hem vervolgens onder een stuk linnen in een grot te leggen, niet zijn idee van gevoel voor humor hebben was. Hij liep de kerk uit, Gianni hoofdschuddend achterlatend.

Terug in zijn hotelkamer begon James met zijn voorbereidingen voor de avond. Hij liet een lichte maaltijd en een fles chianti naar zijn kamer brengen en ging op bed liggen om zijn plannen voor de avond nog eens na te gaan. Hij was in Italië voor de verjaardag van een goede vriend uit Milaan en had Turijn als uitvalsbasis gekozen omdat het dicht bij Milaan lag en omdat hij daar een vrouw wilde veroveren. Ze was van Roemeens-Italiaanse afkomst en precies 8 jaar en 2 dagen ouder dan hij was. James datete het liefst met wat oudere vrouwen, dat scheelde veel gezeik. Oudere vrouwen wisten precies wat ze van dit soort dates konden verwachten en waren bovendien een stuk beter in bed.

Eerder op de dag was hij in Turijn aangekomen. Hoewel hij niet meer precies wist hoe vaak hij in Italië was geweest was dit een nieuwe stad voor hem. Om een idee van de stad te krijgen had hij tijdens zijn vlucht de originele versie van ‘The Italian Job’ bekeken. Het viel James op dat het centrum totaal niet strookte met het beeld dat hij van Turijn had, dat van een industrieel bolwerk waar iedereen in een Fiat reed. Nee, het centrum was dat van een stad dat eens een zelfstandig koninkrijk was waar de Borgia’s het Spaans benauwd van kregen. De prachtige marmeren gebouwen, ruime pleinen en kleine steegjes waren ideaal voor het romantische weekend dat hij in gedachten had.

Na een korte siësta stond James op om zich te scheren en te douchen. Toen hij dat gedaan had legde hij zijn scheergerei in het gareel op de wastafel. Hij schoor zich altijd nat en met een scheermes. Hij had het niet op van die mesjes waarmee Roger Federer, Lewis Hamilton en hun sportieve kompanen zich moeiteloos glad schoren en dus had hij een aantal jaren geleden voor zijn verjaardag een scheermes aangeschaft. Met een strop hield hij het mes vlijmscherp en het was hem - naast honderden gladde scheerbeurten – ook altijd trouw gebleven als hij het in roerige gebieden in een flits uit zijn laars of mouw had getrokken.

Nu legde James het dus samen met zijn andere toiletartikelen keurig op een rijtje. Hij wilde dat zij het vanavond zou zien, als hij haar tenminste zo ver kon krijgen met hem mee te gaan. Voor hem was de manier waarop een man zijn hotelkamer inrichtte een afspiegeling van zijn karakter. Hij smeerde zijn torso, gezicht en ledematen met olijfolie in, wikkelde een handdoek om zijn middel en liep naar de kast om zijn outfit te bepalen. James kon zich in vrijwel elke Westerse cultuur moeiteloos inmengen met de bevolking, hij werd nooit voor een toerist aangezien. In de kast hingen een grijs wollen pak, een smoking, een zwart linnen pak en een wat ruigere outfit voor wanneer hij zich in de natuur zou begeven. James koos voor het linnen pak en een sneeuwwit, katoenen overhemd met dubbele manchetten die hij met simpele gouden knopen vastmaakte. Hij oliede zijn haar en bekeek het resultaat in de spiegel. Hij kon gemakkelijk voor een echte Italiaan doorgaan, dat was niet essentieel maar wel fijn. Tevreden verliet hij het hotel en wandelde richting het terras tegenover de Duomo.

De groep toeristen had het plein inmiddels verlaten en de rust was teruggekeerd. Uit een van de huizen rond het plein klonk de warme stem van Paolo Conte. James nam een slokje van zijn grappa, stak een sigaret op en verdiepte zich weer in zijn krant. Hij had pas over een half uur met haar afgesproken en zou pas over tien minuten gaan opletten of hij haar al zag. James voelde zich als een luipaard die zich had verscholen bij de drinkplaats van de nietsvermoedende gazelle. Op het terras had hij het tafeltje het dichtst bij de muur en het verst van het licht gekozen. Op die manier zat hij in het halfduister en kon hij haar in het volle licht eerst goed bestuderen voordat hij op haar af zou lopen. Het zou de eerste keer worden dat hij haar in het echt zou zien. Jaren geleden, als tiener, had hij haar op een duistere chatsite ontmoet. Het had geklikt en ze hadden veel gesproken voor het contact verwaterde. Toen ze James twee jaar geleden op Facebook had gevonden was hun vriendschap opnieuw opgebloeid. Afgelopen zomer had ze hem een paar zeer stijlvolle, erotische foto’s gestuurd en ze hadden elkaar per post een verjaardagscadeautje gestuurd. Zij hem een lichtblauwe, wollen stropdas, hij haar een zilveren ketting. Ze had voor de spiegel een foto van zichzelf gemaakt met zijn ketting om en had James op die ketting getagged. Dit had het grappige effect dat zijn naam in die foto verscheen, zodra iemand met de cursor over haar borsten bewoog. James glimlachte in zichzelf, bestelde nog een grappa en betaalde de rekening. Vanaf de plek waar hij zat had hij een goed zicht op het plein en de drie straten die er op uitkwamen. Het was tien voor tien, nog tien minuten voor ze hadden afgesproken. Hij verwachtte dat ze, net als hij, te vroeg zou komen. James had die gedachte nog niet voltooid of ze kwam het plein oplopen. Haar ravenzwarte haar viel over haar schouders en ze droeg geen make-up. Dat had ze niet nodig. Ze droeg een zomerjurkje het zat strak om haar heupen en bood een verleidelijke blik op haar decolleté. James wist dat ze een hekel aan jurkjes had en dat ze wist dat hij gek op jurkjes was. Een goed teken dus. Hij zag dat ze op de trappen van de Duomo ging zitten en genoot van het voyeuristische gevoel van observeren zonder geobserveerd te worden. Tegelijkertijd keek hij of er enig teken van een chaperonne was. Hij wist dat ze twee broers had die vroeger voor het nationaal Roemeens rugbyteam hadden gespeeld en waar dus niet mee te spotten viel, maar die wel gemakkelijk te spotten waren. Toen hij er vrij zeker van was dat ze alleen was dronk hij het laatste restje grappa. James stond op en liep het licht van het plein in. Ze zag hem en stond op. James liep op haar af en zag dat ze een kop kleiner was dan hij. Hij had een kleine tien seconden om te beslissen of hij haar op haar voorhoofd, wangen of mond zou kussen. In zijn hoofd klonk de stem van Louis van Gaal: “Der Tot oder der Gladiolen.” Hij omhelsde haar en zoende haar vol op haar mond. Hij voelde dat ze haar mond opende en haar warme lijf ontspande en zich tegen hem aanvleide. Achter haar zag hij Gianni de deuren van de Duomo sluiten. Hun blikken kruisten en de priester gaf hem een knipoog en maakte een zegenend gebaar. Hij maakte zich van haar los en ze haakte haar arm in de zijne en leidde hem van het plein af. James wist dat hij een geweldige nacht en een nog beter weekend tegemoet liep.

Gerelateerde artikelen
Reacties
Nog geen reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven