Flickr / Glyn Lowe Photoworks

Middelmaatsland

Tegenwoordig kijken ze je haast verbaasd aan wanneer je vermeldt dat je als liberaal door het leven gaat. Dat je kunt rekenen op allerlei verwijten als 'egoïsme' en 'arrogantie' is meer regel geworden dan uitzondering en de trend lijkt zich alleen maar voort te zetten. Vanwaar die harde houding tegenover individuen die het liberalisme aanhangen en in het algemeen mensen die zich hard maken voor vrijheid voor het individu?

Het begint eigenlijk al met de scholing van elk persoon. Het onderwijs in Nederland lijkt zo nu en dan gericht te zijn op het ontwikkelen van elk individu en het aanmoedigen van aanstormend talent, maar wie verder kijkt dan de zoveelste berichtgeving vanuit de media, ziet dat het onderwijs gericht is op het onderdrukken van de creativiteit van de mens.

Kinderen worden namelijk niet onderwezen om hun eigen standpunten te kunnen ontwikkelen en bepaalde ideeën later uit te kunnen werken, maar worden veelal gedwongen om vooral feitjes te stampen die voor worden gekauwd door de docenten. Kinderen die aan die conditionering proberen te ontsnappen door alsnog hun eigen ideeën uit te werken en hun eigen blik op de stand van zaken te geven, kunnen er op rekenen dat ze daar flink voor worden bestraft. De kinderen die echter keurig alles in hun hoofd opslaan en verder geen kritische vragen stellen, zullen als een soort genie eindigen op school.

Ook de grootschalige invloed van het cultureel-marxisme op scholen en dan met name universiteiten is een belangrijke factor in het aanwakkeren van deze haat. Het cultureel marxisme zorgt er namelijk voor dat veel van de successen in het verleden als een soort zonde worden gezien, een soort misdaad van de blanke, koloniale overheerser jegens zijn gekleurde medemens, die we vooral als eeuwige slachtoffers moeten zien. Het cultureel-marxisme wakkert haat aan jegens elke vorm van zogenaamde onderdrukking en zowat iedere 'minderheid' kan er winst uit halen, gezien deze theorie stelt dat elke 'minderheid' zwaar wordt onderdrukt door factoren als het kapitalisme en individualistische theorieën. Het is als het ware een wederopstanding van de oorspronkelijke revolutie, zoals uitgedacht door Marx, alleen nu veel venijniger en geniepiger.

Mensen die succes hebben zijn arrogante individuen die misbruik maken van anderen.

Kinderen wordt namelijk van jongs af aan wijsgemaakt dat niemand van ons meer bijzonder is dan de ander. Mensen die succes hebben in het leven zijn dan ook niets meer dan arrogante individuen die misbruik van anderen maken en aan niemand anders dan zichzelf kunnen denken. Dat de gevolgen van jarenlang zulke praat aanhoren op 'objectieve' openbare onderwijsinstellingen uiterst funest zijn, laat zich raden. De kinderen krijgen langzaam maar zeker een hekel aan iedereen die succes heeft en eisen zelfs een deel op van het succes!

Als al deze maatregelen zogenaamd bevorderend zijn voor de samenleving als geheel en aardige mensen moet creëren, waarom dwingt de overheid ons dan dit beleid op? Waarom wordt men dan wettelijk verplicht om van kinds af aan hun creativiteit en individualiteit op te geven? Om het kwaadaardige liberale gedachtegoed van vrijheid, individualiteit en keuzerecht de kop in te drukken? Als deze dwangscholing dan zo goed is voor ons, waarom druist het dan in tegen alle rechten die een individu heeft? Waarom moeten we onszelf opgeven ten behoeve van de grote grijze massa?

Openbaar onderwijs heeft als voornaamste doel om de mensen van jongs af aan duidelijk te maken dat dwang van de overheid normaal is in het leven, dat mensen zelf niet te veel moeten denken en geen initiatief moeten nemen. Op die manier kan ze namelijk heel gemakkelijk mensen vanaf hun kindertijd gedragsregels inprenten waardoor hun creativiteit en individualiteit geremd wordt en er een grijze massa ontstaat die alles maar prima vindt. Het gaat hierbij dan ook om een heel venijnig soort dwang, namelijk de dwang die de regering kinderen oplegt om stil te zijn, niet al te kritisch te zijn en de dingen te accepteren die de regering hen voorspiegelt als de absolute waarheid.

De overheid gebruikt daarnaast maar al te graag haar monopolie op geweld om de burger haar 'objectieve' scholing blijvend op te dringen via belastingen en andere wetten. Zij die hun kind op een andere manier willen scholen kunnen rekenen op grote tegenstand van de overheid. Het kind moet en zal immers verplicht geschoold worden via de overheid. Een zeer gevaarlijke ontwikkeling, die niet alleen tegen het recht van het individu gaat, maar die we als bevolking bovendien steeds meer toejuichen, mede dankzij vele generaties die dit onderwijs hebben doorgemaakt. Op deze manier creëert de overheid burgers die haar praatjes maar al te graag als waarheid zien.

Openbaar onderwijs heeft als doel duidelijk te maken dat dwang van de overheid normaal is.

Hier houdt het echter niet op met de overheid. De overheid is al decennialang bezig met het uitvoeren van een socialistisch beleid en dat toont zich. Mensen die het meeste geld hebben, moeten volgens deze mensen ook de meeste lasten dragen. Iets met de sterkste schouders dragen de meeste lasten dus.

Ieder persoon die echter druk bezig is om zichzelf draaiende te houden en al een beetje een behoorlijke baan heeft, is de klos in dit land. Niet alleen hanteren we een belachelijk hoog belastingpercentage voor de zogenaamde 'topinkomens', maar dit topinkomen wordt vrij snel bereikt en mensen die net in die bovenste schijf zitten, zullen weinig terug zien van het geld dat ze verdienen. Op deze manier word je dan ook haast aangemoedigd om minder te gaan werken, enkel om maar een beetje aan die belastingdruk te ontkomen. De enige reden dat dit dan ook wordt toegejuicht, is dat politici de illusie creëren dat de mensen met een topinkomen per definitie parasiteren op de rest van de samenleving. Dat deze mensen de draaiende motor achter de economie zijn en durven te investeren in een betere toekomst mag niet baten, succes moet nu eenmaal beboet worden.

En wat te denken van onze vermeende superioriteit jegens andere landen? Nederlanders zijn maar wat trots op het land dat ze gebouwd hebben, maar deze trots is zeer beperkt van aard en haast zelfs 'zondig' te noemen. Wanneer Nederlanders zeggen dat ze trots op zichzelf en hun land zijn, zeggen ze eigenlijk dat ze het heel goed voor elkaar krijgen om lekker gewoon te blijven. 'Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg' is dan ook het credo waar de gemiddelde Nederlander bij leeft tegenwoordig en hij doet het zelfs met plezier.

Wanneer er dan landen zijn als de Verenigde Staten, waar de gemiddelde burger zich met trots een Amerikaan noemt en zich geheel verbonden voelt met zijn vaderlandse geschiedenis en prestiges, voelt de Nederlander een soort walging ontstaan, puur omdat deze Amerikaan zich niet 'gewoon' gedraagt. Dat de Amerikanen trots op zichzelf durven te zijn en zichzelf als individu durven te ontwikkelen, is voor de gemiddelde Nederlander gewoon een schande.

Deze ontwikkeling van haat tegenover individualistische stromingen als het liberalisme valt dan ook kort samen te vatten als een gevolg van jarenlange inprenting tijdens de schooljaren van het kind. Het kind wordt geleerd de middelmatigheid te aanbidden en succes en vrijheid te haten. Dat de overheid vervolgens op veel steun kan rekenen om zich nog meer te bemoeien met het leven van ieder individu en steeds meer dwang mag toepassen, mag dan ook geen toeval heten. Beter zouden we als burger eens onder ogen moeten zien dat ieder van ons graag zijn eigen leven tot ontplooiing ziet komen en dat het opleggen van dwang via een overheid niet de beste oplossing is voor de problemen in de maatschappij. De middelmaat moet niet langer de norm zijn, maar we moeten de norm voor onszelf kunnen bepalen en elkaar daarbij vrij laten.

Gerelateerde artikelen
Reacties
3 Reacties
  • Intrigerend dat iemand die vrijheid zo hoog aanslaat tegelijk gelooft dat vrijheid zo makkelijk in verdrukking komt: hebben klassikaal onderwijs en een progressief belastingstelsel echt zo'n enorme invloed op de psyche van de mens als de auteur suggereert? En zo ja, is vrijheid dan wel zo machtig als de auteur suggereert?

  • Beste Rik,

    Ik denk dat je een probleem krijgt door te vragen of vrijheid wel 'machtig' is. Door zo'n term te gaan gebruiken, impliceer je dat vrijheid op een zelfde manier vergeleken kan worden met overheidsingrijpen. Vrijheid is echter de absentie van dwang en geeft mensen de mogelijkheid om hun eigen ideeën te ontwikkelen en stelt ook dat ieder individu de ander met rust moet laten.

    Overheidsingrijpen heeft hier echter geen boodschap aan. De dwang die wordt toegepast kan makkelijk doorgetrokken worden, omdat van kinds af aan je al aangeleerd wordt dat het normaal is om op veel punten in je leven gedwongen te worden de 'norm' te volgen.

    Vrijheid is nooit iets vanzelfsprekends en het is zelfs iets waar wij als mens constant voor moeten vechten, zowel letterlijk als figuurlijk en daarom is het een beetje kwalijk om van 'machtige' vrijheid te spreken. Op die manier lijkt het namelijk alsof vrijheid ook een soort van dwang is en alsof het een constante strijd is tussen gradaties van dwang, waarbij de een beter is dan de ander. Daar gaat het stuk echter niet over.

  • Het enige punt waar concreet wordt op welke manier onze vrijheid ingeperkt zou worden gaat over de belasting op inkomen uit werk, en juist dat gedeelte is de saaiste dooddoener ooit. Ja, elke euro boven de pakweg 56.000 euro wordt met 52% belast, maar elke euro daaronder met minder.

    Daar kun je het niet mee eens zijn, maar dat rechtvaardigt niet een lang betoog over een  monsterlijke overheid die bij volle verstand individuen onderdrukt. Met welk doel zij dit dan zou doen en op welke manier precies wordt niet duidelijk.

    Het hele stuk komt zo meer over als een soort aanval op de cultuurmentaliteit van 'doe maar normaal dan doe je al raar genoeg', maar daar kan de overheid weinig aan doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven