Wikimedia Commons

Obama of Poetin, wat maakt het uit?

Nederlandstalige media doen verslag van de grote man uit het Witte Huis alsof er iedere ochtend een instructiebrief uit Washington binnenkomt. Alsof in deze brief staat dat er vooral moet worden geschreven over de persoon van de president en dan uitsluitend over de positieve dingen. Wist u dat hij vroeger wel eens een gedicht heeft geschreven? Of dat hij een supercoole auto heeft genaamd The Beast? Wist u ook dat 90% van alle door hem geautoriseerde drone strikes worden uitgevoerd op basis van SIGINT? Huh?

Nee, want dat staat niet in de brief. Wat weer wel groot nieuws is, is dat iemand een super lelijke speculaaskoek voor de President gebakken heeft. En dat een hele foute cartoon van hem en zijn vrouw afgebeeld als apen ergens is gepubliceerd. Want het is natuurlijk veel belangrijker dat iedereen weet dat er racistische koekenbakkers en cartoonisten in de wereld zijn dan wat de machtigste man ter wereld in het buitenland doet.

De stand off tussen Poetin en Obama gaat voorbij goed en kwaad.

Wanneer Obamas nemesis, Vladimir Poetin, in het nieuws komt is het een en al Koude Oorlog retoriek. Woorden als invasie en mensenrechtenschendingen vliegen je om de oren. Niet in de laatste plaats letterlijk overgepend uit Amerikaanse bronnen. En waarom zouden we Amerikaanse bronnen niet serieus nemen? In tegenstelling tot Rusland is er in Amerika vrijheid van pers en meningsuiting.

Of die was er, tot aan Clintons tweede termijn. Daarna gingen de voormalig onafhankelijke netwerken ABC, CBS, NBC en CNN op in grote mediabedrijven. Om te mogen uitzenden hebben deze bedrijven een ‘federal broadcast license’ nodig. Met andere woorden: de overheid gaat over wie wel en wie geen zendtijd krijgt. Vanaf dat moment is het een stuk moeilijker geworden voor journalisten om bij hun baas aan te komen met een scoop die de officiële overheidspropaganda tegenspreekt. In de woorden van voormalig assistant secretary en associate editor van de Wall Street Journal Paul Craig Roberts: "So there is not an independent media. It cannot take positions on any important issue contrary to the government's propaganda."

En zelfs al zouden journalisten zo’n standpunt mogen publiceren, het vooruitzicht net als Chelsea Manning 35 jaar in de bak te verdwijnen voor het openbaren van Amerikaanse oorlogsmisdaden is weinig aantrekkelijk. Over Poetins wandaden, zowel waar als onwaar, kan echter niet genoeg geschreven worden.

Maakt Poetin zich dan niet schuldig aan mensenrechtenschendingen? Natuurlijk wel. Net als de leiders van Amerika, China, Israël en iedere andere wereldmacht. Welke schendingen het nieuws halen en welke aanleiding zijn voor oorlogen is politiek. Als je wilt kun je turven welke leider op het moment de hoogste dodentelling heeft en op basis daarvan bepalen tegen wie je het hardst boe roept. Ik interesseer me niet in de eerste plaats voor zo’n utilistische berekening.

De rol van Poetin in de fictieve dichotomie tussen Amerika als morele superstaat en Rusland als schurkenstaat is veel interessanter. Toen Edward Snowden op de vlucht moest voor Obama na het onthullen van de afluisterpraktijken van de National Security Agency, was het Poetin die hem asiel verleende. Niet uit de goedheid van zijn hart, uiteraard. Het was voor hem de ideale gelegenheid om Amerika op haar nummer te zetten. ‘Dus jullie willen iemand vervolgen die schimmig overheidsbeleid openbaar maakt?’ Kom maar bij Poetin. Niet omdat hijzelf zich niet schuldig maakt aan het vervolgen van dissidenten, integendeel, maar juist omdat Amerika als eerste begint te kwaken wanneer een ander land dat doet.

Poetin houdt Amerika een spiegel voor en toont daarmee de wereld hoe diep zij sinds 9/11 is gevallen. De uitspraak van Minister van Buitenlandse Zaken John Kerry naar aanleiding van de annexatie van de Krim is hierin exemplarisch: “You just don’t in the 21st century behave in 19th century fashion by invading another country on completely trumped up pre-tekst.” Behalve natuurlijk dat dit exact beschrijft hoe Amerika begin 21ste eeuw Irak is binnengevallen onder het verzonnen verhaal van massavernietigingswapens. Ook de beschuldiging aan Poetins adres dat de Krimverkiezingen op 16 maart onder druk van een ‘Russische invasie’ niet anders dan frauduleus de uitslag ‘onafhankelijk’ kan hebben opgeleverd is historisch vermakelijk. De uitslag van de verkiezingen in Irak na de val van Sadam Hoessein, onder overdonderende aanwezigheid van het Amerikaanse leger, werd namelijk uitgeroepen tot ‘triomf van democratie’.

MLK's ideologie zit naast Chelsea Manning in de cel.

Voor ieder kritiekpunt vanuit Amerika, geeft Rusland haar lik op stuk met een tegenkritiek van dezelfde soort. De stand off tussen Poetin en Obama gaat hiermee voorbij goed en kwaad. Ze gaat over de fundamenten van de macht en ontmaskert die genadeloos als inherent troebel.

Toch beseffen we ons nog niet volledig hoe diep onze eigen indoctrinatie gaat. Van een veilige afstand zien wij Poetin als de demagoog die hij is. Maar wanneer publieke intellectuelen als Cornel West en Noam Chomsky kritiek hebben op Obamas uiterst onnauwkeurige drone strikes in Afghanistan, Yemen en Pakistan waarbij honderden bruine mannen, vrouwen en kinderen zijn omgekomen, denken we toch dat het allemaal wel meevalt. Dit terwijl er zelfs in de linkse Amerikaanse media bericht wordt over Obamas standrechtelijke executies van Amerikaanse staatsburgers. Als moreel tegenwicht spant hij schaamteloos Martin Luther King’s pacifistische gedachtengoed voor zijn oorlogsretoriekkarretje. Om nog even te benadrukken dat hij MLK's vleesgeworden 'dream' is. In werkelijkheid zit MLK's ideologie naast Chelsea Manning in de cel. Het zou rechtvaardig zijn ook daarover af en toe iets terug te lezen.

Gerelateerde artikelen
Reacties
1 Reactie
  • Het blijft voor progressief-liberaal volk moeilijk te behappen dat die vriendelijke, charmante, goedlachse, aantrekkelijke, eloquente en licht getinte man die in het witte huis resideert wereldkampioen standrechtelijke executies is. Hoe men dit sterke staaltje doublethink weet vol te houden, is mij een raadsel. Een tikje cynisch word ik er wel van.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven