Wikimedia Commons

Prince Pince-Nez

Het bloed stroomt uit mijn neus. Het stroomt mijn mond in en het stroomt over mijn t-shirt. Het smaakt naar ijzer en naar het voetbalveld, naar de gymzaal en naar de bosjes achter de school. Het bloed smaakt naar alle keren dat ik op mijn neus ben geslagen. De volgende keer dat iemand mij op mijn neus slaat zal ik ongetwijfeld aan vandaag denken.

Het is niet eerlijk, zoveel is duidelijk. Al van kinds af aan ben ik geplaagd door een lelijkheid die zich niet in een hoekje laat duwen.  Ik kan het niet anders verklaren dan dat ik nu eenmaal een gezicht heb om op te slaan. Ik heb het zelf ook eens geprobeerd maar kwam niet verder dan een kapotte spiegel en een diepe snee in mijn hand.

Natuurlijk had ik graag een ander gezicht gehad; een mooi gezicht.

Natuurlijk had ik graag een ander gezicht gehad; een mooi gezicht. Een gezicht dat uitnodigt tot liefde, tot begeerte. Helaas. Mijn oren zijn groot en mijn ogen zijn klein. Beharing heb ik op de verkeerde plekken. Ze noemen mij Prince Pince-nez. Ik ben de prins van de muizen.

Van een vlotte babbel heb ik het ook nooit moeten hebben. De woorden struikelen al in mijn gedachten. De uitvoering heeft nog het meeste weg van een vogel die keer op keer tegen het raam vliegt. De bedoeling is goed, maar het is een vermoeiende en vooral vervelende aangelegenheid.

Het geeft niet. Ik ben niet jaloers op zij die kunnen vliegen. Ik wil niet bejubeld worden door romantische dichters, laat staan mijn beeltenis terug vinden op de armen van tienermeisjes. Ik blijf liever laag bij de grond. Geduldig wacht ik mijn kans af.

Laat ik je wel vertellen dat muizen niet van kaas houden. Echt niet. Een val uitgerust met lokaas, dat werkt veel beter. Een sterke geur. Je hoeft enkel de strip weg te trekken en de val tegen de muur te plaatsen. Een sterke geur, succes gegarandeerd.

Als ik iets zeker weet is het wel dat succes nooit gegarandeerd is. Zelfs niet als je het van mijlenver aan denkt te zien komen. Succes is als een blinde vlek; het is daar waar je het niet verwacht. Een bloedneus daarentegen komt vaker om de hoek kijken dan je denkt. Een bloedneus wacht zijn moment af. De uitnodiging is een blik in de verkeerde richting.

Op het perron zag ik haar al staan. Spitse ogen. Bruin. Al was het maar een seconde, ze keken mij recht aan. Toen ik de coupé binnenkwam kon ik niet anders dan schuin tegenover haar te gaan zitten. Mijn gezicht tegen het raam geplakt, haar benen over elkaar. Terwijl ik door de weerspiegeling in het raam naar haar tuurde kwamen we in beweging. De trein droeg haar, mij en de gedachten aan het warme gevoel waar ik naar verlangde. Ik zag haar als een belofte.

De werkelijkheid is nooit veel verder dan een paar haltes, zeker niet met een kop als die van mij. Ik probeerde weer uit het raam te staren en te doen alsof de kilometerslange weilanden en buitenwijken erg interessant waren. Dat waren ze niet, de spitse ogen naast mij wel. Muizen houden van vetrijk eten en van peulvruchten. Blikken houden van dat wat ze niet mogen zien. Vuisten houden van mijn gezicht. Het voetbalveld, de gymzaal, de bosjes achter de school; in het vervolg zal ik ongetwijfeld denken aan hoe zij uitstapte en wegliep.

Elke streek brengt hem verder weg van het oorspronkelijke schilderij zoals dat in zijn hoofd zit.

Denk niet dat ik mezelf zielig vind. Integendeel, de verwachting dat ik ieder moment tegen de vlakte kan gaan heeft de plaats ingenomen van angst. Ik ben niet bang. Ik omarm de mogelijkheden die het leven mij biedt. De enige tol die ik betaal zijn de wegwerpzakdoekjes die ik in mijn tot pulp geslagen reukorgaan prop. Het geluk is altijd binnen handbereik. Hoe anders is het bestaan van de schilder die eindeloos bezig is om een schilderij af te maken. Elke streek die hij toevoegt verandert het schilderij. Elke streek nodigt uit tot een herziening van het geheel. Elke streek brengt hem verder weg van het oorspronkelijke schilderij zoals dat in zijn hoofd zit.

Elke vuist die ik tegen mijn neus voel brengt mij dichter bij huis. Het bloed vloeit en ik drijf mee op een warme golf van herkenning.

Gerelateerde artikelen
Reacties
1 Reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven