Wikimedia Commons

Ron Paul for candidate!

Eerst was er een heel boze mevrouw die Bachmann heet, maar zij bleek net iets te weinig IQ-punten te hebben om serieus genomen te worden. Toen was er Governor Rick Perry (TX). Op het eerste gezicht gezellig, maar toen hij zijn mond opentrok bleek hij een grandioze oen die ook nog eens niets van wetenschap moest hebben. Heel even leek de pizzaboer/miljonair Cain (9-9-9) het stokje over te kunnen nemen maar zijn handjes grepen mis op de vrouwtjes dus ook voor hem was de estafette rap voorbij. Het laatste alternatief leek toen de voormalige Speaker of the House. Helaas, Newt Gingrich hing in het verleden teveel verschillende vrouwen en religies aan om echt op te kunnen bouwen.

Helaas, Newt Gingrich hing in het verleden teveel verschillende vrouwen en religies aan om echt op te kunnen bouwen.

Waar staan we nu? Na de Iowa primary was het, met een kleine drie bejaarden voorsprong, toch Mitt Romney die won. In New Hampshire werd deze zegen overtuigend uitgebreid tot een 10% voorsprong op de nummer twee en het spelletje lijkt welhaast gespeeld. Alhoewel Rick Santorum in Iowa, compleet vanuit het niets, in zijn spencer, nog bijna won is ook hij nu geen serieuze kandidaat meer. Dan rest Ron Paul als laatste de kans om Mitt Romney van de nominatie af te houden - iets wat voor veel stemgerechtigden een serieuze reden is om te stemmen.

Ron Paul, the outsider, zou dan de zittende president Barack Obama moeten uitdagen in de lange campagne die er nog is te gaan richting november 2012. De oude rot (76) in het politieke vak is al sinds jaar en dag een bekende in Washington en heeft al vele presidenten, congressen en senaten overleefd. Met enige regelmaat werpt hij zich op als beschermheer van de grondwet alsof hij hem zelf getekend heeft en hij staat er om bekend niet te buigen voor peer pressure. Veelvuldig stemde hij uit principe tegen bepaalde wetsvoorstellen vanwege zijn sterke politieke overtuiging; ook al was hij daarmee soms de enige republikein of zelfs het enige congreslid.

Ron Paul, de libertair, heeft een duidelijk ideaal voor ogen: de staat moet zich terugtrekken uit het dagelijks leven van de burgers. De overheid dient geen inbreuk te plegen op de persoonlijke vrijheden van de burgers (geen PATRIOT act), geen steun aan banken te verlenen die het voor iedereen en zichzelf verpest hebben (geen Wall Street bail-out), de dollar moet terug naar de gold standard (en weg met de Fed) en de United States dienen geen oorlogen te beginnen in landen waar ze geen klap te zoeken hebben (ook al hebben ze heel misschien een kernwapen). De staat zorgt voor een minimale wet en de naleving hiervan en beschermt eigendom en de vrije markt; hier blijft het verder dan ook bij.

Dit is dan waarschijnlijk ook de reden voor het 'plotselinge' succes van de Ron Paul 2012 campagne. Op de vleugels van een zeer breed gedragen onvrede over alle buitenlandse oorlogen van de Verenigde Staten en woede over de aanpak van de crisis lokken de idealen van Ron Paul kiezers uit alle windstreken. Niet alleen republikeinen maar ook democraten voelen wel iets voor de libertaristische houding van deze kandidaat en met name het aandeel jonge kiezers lijkt aanzienlijk. Zij vinden dat het afgelopen moet zijn met de inmenging van de federale overheid in zaken waar haar neus niet thuishoort en dat het individu op de eerste plaats komt.

Ron Paul, de dokter en gelovige, is echter veel minder liberaal op de thema's die wat meer in de (onder)buik spelen. Wat abortus betreft is het leven vanaf het moment van de bevruchting waardevol en valt er aan dit gegeven niet te tornen voor deze gynaecoloog. Wat het homohuwelijk betreft is het niet de staat die hier iets over te zeggen zou moeten hebben, de kerk heeft het huwelijk immers uitgevonden en het moge duidelijk zijn wat deze van trouwende mannen vindt. Aansluitend blijkt de prostitutie zich navenant niet in het domein van de vrije markt te begeven.

Aansluitend blijkt de prostitutie zich navenant niet in het domein van de vrije markt te begeven.

Op zijn minst zou de clash tussen Paul en de zittende president bijzonder spannend zijn. Paul heeft een zekere begeestering en rechtlijnigheid die veel van de andere GOP candidates missen. Gedurende de opbouw van zijn betoog voel je het vuur in hem opwellen om bij de laatste zin tot een explosie te komen - het knullige lachje bij een rond argument doet je vervolgens denken aan je grootvader als hij een flauw grapje maakt.

Ron Paul, de veteraan en intellectueel Godfather van de Tea Party, kan als symbool voor het 'originele Amerika' de strijd aanbinden met de man die verandering beloofd heeft en een 'nieuw Amerika' voor zich ziet. Van alle republikeinse kandidaten heeft Paul het meest eenduidige verhaal over hoe de federale overheid er uit zou moeten zien en wat haar taken zouden moeten zijn. Laten we bezien of de 300 miljoen hedendaagse Amerikanen dit werkelijk verkiezen boven de beloftes van de man uit Chicago.

Zie ook het artikel in het Financieel Dagblad.

www.ronpaul.com

Gerelateerde artikelen
Reacties
6 Reacties
  • Goed stuk Sicco!

    Ik vroeg mij af in hoeverre jij, als expert zullen we maar zeggen, de kansen van Paul inschat als independent. Ervan uitgaande dat hij niet van Romney zal winnen.

    Is hij dan echt in staat om van alle kanten stemmen te trekken? Of is het niet meer dan een gril onder jongeren, deze 'Ron Paul for president' buzz.

  • Eenieder kan in het libertairisme wel een facet vinden waarmee men zich volledig verbonden voelt, totdat men zich verder verdiept. Dan komt de onvermijdelijke conclusie dat in het "die hard" libertairisme consitentie altijd boven moraal of pragmatisme gaat. Het is extreem nihilistisch en zoals eenieder een facet zou vinden om zich er mee verbonden te voelen zal bijna iedereen meerdere dingen vinden waar men niet mee kan leven. Daarom is Ron Paul geen reeele kandidaat en het Obama campagne team zou eenvoudig gehakt van hem maken. Het is wel leuk om te zien hoe hij gevoelige punten van zijn extreem hypocriete mede-kandidaten weet te raken...

  • Hoi Arjan,

    De independent candidate. De nagel aan de doodskist voor de kandidaat die dicht bij hem staat. Een oude bekende die als independent een aantal keer meedeed is Ralph Nader. Een, voor Amerikaanse begrippen, zeer linkse kandidaat. Hij wist nooit meer dan een paar procent te pakken en pikte deze winst vooral weg bij de democraten.

    Als Ron Paul zou opteren voor de onafhankelijke positie zou hij naar mijn inschatting toch vooral de Republikeinse kandidaat stemmen kosten. Aangezien hij hiervoor iets te trouw is aan zijn partij ga ik er van uit dat hij dit niet zal doen.

    Zou hij het toch doen dan denk ik overigens dat Ron Paul het niet zou redden als independent. Dit heeft vooral te maken met het kiesstelsel. Niet alleen is de scheiding in de twee partijen heel sterk en min of meer bindend maar ook zullen de kiesmannen waarschijnlijk nooit maar Paul gaan.

    Republikeinen stemmen voor republikeinen. Als je lid bent van de partij zeg je min of meer dat je uiteindelijk voor hun kandidaat gaat stemmen. Er zijn republikeinen die op dit moment denken: kies er nu maar een, dan druk ik wel op dat knopje met de olifant in november. Alles beter dan Obama.

    Daarnaast moet je voor de presidentsverkiezingen de kiesmannen van een staat tellen. Het is per staat een 'winner takes it all' idee, dat erg lijkt op het kiesstelsel dat de Britten gebruiken voor hun House of Commons. Herinner je je de verkiezingen nog? Nick Clegg leek zo veel kans te maken maar uiteindelijk kon hij zijn enorme percentage stemmen maar in een handjevol zetels omzetten.

    Ron Paul zit prima daar in het congres en dat daar zit hij al jaren. Hij deed al vele malen eerder een gooi naar het kandidaatsschap maar als er een kans was dan is het nu om de Republican Nominee te worden. Anders zal hij waarschijnlijk gewoon weer proberen de volgende termijn te vervullen in het huis van afgevaardigden.

  • Beste Kay,

    Ik wilde bijna schrijven: 'akkoord' maar toen begonnen er toch wat gedachten te borrelen. Het laatste stuk van je commentaar is zeer waarschijnlijk waar: Obama's campagneteam zou er alles aan doen om het beschikbare materiaal te gebruiken om Paul af te schilderen als totaal 'unelectable', en waarschijnlijk met succes. Tevens stevent Ron Paul inderdaad met het hoofd naar voren op zijn rivalen af als het om incongruenties in hun gedachtengoed gaat. Waar.

    Dat die hard libertarisme echt boven 'moraal' gaat begrijp ik anders. De ethiek stroomt op een totaal andere wijze, toegegeven.

    Uitgaande van het werk 'The Virtue of Selfishness' van Ayn Rand komt de libertair/objectivist (toegegeven, poltieke filosofie/metafysica) tot de conclusie dat zelfzuchtigheid juist de enige verdedigbare ethiek is. Als het leven als de standaard van goed en kwaad genomen wordt dan moet overleven de grootste deugd zijn. Alles dat dit in de weg zit, zoals altruisme, is eigenlijk een kwaad (of in ieder geval niet per se goed). Het uitgangspunt is hier natuurlijk wel het individu.

    De opmerkingen dat libertarisme nihilistisch is en de pragmatiek achter zich laat laat ik over voor een andere keer. Wellicht verschijnt er binnenkort een kleine column over het onderwerp (reageer als er interesse is).

    In ieder geval is het een slecht bewaard geheim dat politieke ideologein zich in de regel altijd in de staart bijten. Wellicht kun je toelichten wat je het meest irreeel vindt aan libertarisme?

  • Ha Sicco,

    Een lang antwoord op een korte vraag, maar dank. Je denkt dus dat hij het niet zal doen, going independent...

    Ik wil het nog wel eens zien...

    Cheers!

  • You have brought up a very great details , regards for the post.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven