Miljoenen malen het drama van één

04 mei 2015
Wikimedia Commons

Wie het meemaakten, móeten eraan blijven denken.
Wie ervan hoorden, willen het.
Wie kinderen heeft, zal het ze leren,
te denken
aan dat wat steeds kleiner wordt in de tijd.
Die vergeelde foto…
De vrouw die daarop staat of de man
die stierf in de gaskamer of voor het vuurpeloton,
of onder een bombardement – of van de honger.
Oorlog is niet één drama van miljoenen,
Oorlog is miljoenen malen het drama van één.
Waaraan denk je dan?
Aan die laatste seconden misschien – voor de kogels inslaan,
of aan het moment waarop iemand ontdekt dat het badhuis geen
badhuis is?
Aan de angst, aan de pijn, aan de kou?
Aan die lange, lange ontbering?
Aan de moed ook van zo velen.
En aan dankbaarheid – niet te meten dankbaarheid
tegenover hen die ervoor zorgden dat het ooit een keer ophield.
Althans hier,
in Nederland, in West-Europa, in Azië.
Niet elders in Europa, waar eerst het naziregime genadeloos heerste.
En waar de bevrijders de nieuwe bezetters werden,
terwijl ónze bevrijders met geschenken kwamen,
en ons die grote voorsprong gaven op hen
in vrijheid en welvaart.
In onze herdenking vandaag betrekken we het onmetelijke leed dat in
deze landen is ondergaan.
We denken ook aan hún doden, hún gemartelden en hún verdrevenen,
En aan onze solidariteit die wij, bevoorrechten, na de oorlog met hen voelden.
Toen we machteloos waren om iets aan hun lot te doen.
Dat ligt nu anders.
Drie dagen geleden kwamen ze bij ons in het huis van de Europese Unie.
Met alle risico’s en kansen die daaraan vastzitten.
Voor hén en voor óns.
Hoe gaan wij om met onze voorsprong?
Die solidariteit van tóen,
hoe lang duurt die eigenlijk?
Als je níet meer machteloos bent
en je wat moet delen?

Over In Het Kort
In Het Kort is een verzameling video’s, links en recensies die de redactie van deFusie dagelijks voor je verzamelt.