Vrouw in Fauteuil

IMG_5574

IMG_5553

IMG_5591

Vrouw in Fauteuil is een eindexamenproject uit 2011 en gaat over vrouwen die niet gezien worden. Minder ‘perfecte’ vrouwen intrigeren me. Ik probeer je door middel van mijn werk iets voor te schotelen wat in het dagelijks leven niet snel gezien wordt. In dit geval de dikke mevrouw die je op straat misschien snel voorbij zou lopen. Dan kijken veel mensen toch liever naar de slanke, doch goedgevormde blondine op dat billboard aan de overkant van de straat. Wat maakt een vrouw sterk of succesvol? Durf je wel naar minder ‘succesvolle’ of ‘zwakke’ vrouwen te kijken?

In de twee andere portretten probeer ik met eenzelfde soort ongemakkelijkheid te spelen. Ik denk dat je dit gevoel terug vindt in de blikken van alle hoofdpersonen in mijn werk, zo ook in “Heinrich” (2011) en “Barry Lyndon” (2013). Ik wil de grens verkennen van wat ‘mooi’ is, of waar we graag naar kijken en waar we juist de ogen voor sluiten. Eerlijkheid en puurheid staan bij mij hoog in het vaandel. Ik zou een werk ook nooit ‘mooier’ maken dan het afgebeelde in werkelijkheid is. Daarnaast is het taboe op diepere of negatieve gevoelens is interessant. Het intrigeert mij welke gevoelswereld of gedachtegang er nou écht achter de sommige ogen schuilgaat. Depressie, verdriet, eenzaamheid of andere negatieve zaken geef je soms liever geen aandacht, om maar niet aan dat ongemakkelijke gevoel blootgesteld te worden. Juist even stilstaan en dwars tegen de haren instrijken, prikkelt mij in het maken van mijn werk. Ik hoop hiermee mensen ook even uit de dagelijkse stroom van succes te laten stappen. De ongemakkelijkheid in de ogen kijken. Ik werk graag vanuit het donker naar licht; de twee portretten zijn ontstaan uit een donkere achtergrond waarop ik vervolgens lichte strepen aanbreng. Zo komt er langzaam iemand tevoorschijn.

In filmtheater Kriterion is nu mijn eerste eigen expositie te zien t/m 9 November 2014.

afb. 1. “Vrouw in Fauteuil”, 100 x 70 cm, acryl, doek (Amsterdam, 2011), afb. 2 “Heinrich”, 40 x 50 cm, acryl, papier (Berlijn, 2011), afb. 3. “Barry Lyndon”, 50 x 65 cm, acryl, papier (Amsterdam, 2014)

Gerelateerde artikelen
Reacties
1 Reactie
  • Ik kijk liever naar goed gevulde sterke vrouwen zoals de Nana's van Niki St Phalle,  dan naar echt slanke. Je schilderij is echt prachtig, doet een beetje denken aan Lucien Freud en dat is een compliment. Jouw  oervrouw zit er wat uitgeblust bij maar als we haar in het oor fluisteren dat we haar mooi en sterk vinden, zal ze wel opleven. Het 28.000 jaar oude beeldje de Venus van Willendorf   laat zien dat al in de oertijd juist dit type vrouw werd vereerd. Zij was immers in staat om barre tijden te overleven, survival of the biggest. In barre tijden zouden onze slanke goedgevormde blondines het niet lang hebben uitgehouden.

    Is het schilderij al verkocht?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven