Verloren objecten

Het Beeld richt een zoeklicht op opkomende kunstenaars en biedt beeldmakers van de toekomst een podium om over hun motieven te vertellen. Deze week: kunstenaar Tobias Lengkeek.

Debris, 2017, olie & acrylverf op canvas, 30x40 cm

Het maken van schilderijen is voor mij het belangrijkste onderdeel van mijn praktijk. Dit is namelijk wat mij drijft en waar mijn passie ligt. Door te schilderen kan ik vast leggen dat er iets staat te gebeuren. De kijker wordt zich ervan bewust dat een schilderij enerzijds een voorstelling laat zien, maar anderzijds slechts verf op een oppervlak is.

Debris, 2017, olieverf op canvas, 18x24x22 cm

De vormen en motieven in mijn schilderijen zijn geïnspireerd op objecten, plekken en momenten die naar mijn idee geen functie hebben of die verloren zijn. Het is alsof ze teruggekeerd zijn naar de natuur of alsof er opnieuw natuur gemaakt is. Zo verandert voor mij een gebouw dat wordt verbouwd in een onbewoonde grot, of na de sloop in een berg stenen. Een met zeil bedekt object, waarvan ik me altijd af vraag wat er onder zit, kan worden opgenomen door zijn omgeving.

Dump, 2017, acrylverf op canvas, 37x49x7 cm

Als ik deze dingen zie, vraag ik mij af wat zij oorspronkelijk waren. Deze spanning vertaal ik naar een schilderij. Voor mij visualiseert het schilderij dat er iets is gebeurd, net als kwaststreken in een schilderij de beweging van de schilder laten zien.

Eucalyptus tree (portugal), 2017,  olieverf op cavas, 30x40 cm

Voor mij is het belangrijk dat ik deze objecten en plekken in het echt heb gezien, zodat ik er een ruimtelijk gevoel en herinnering bij heb. Een schilderij is voor mij een vertaling van deze herinnering. Door dit te schilderen kan het zijn eigen leven gaan leiden, waarin het originele motief deels of compleet verloren gaat.

Wood, 2017, oliefverf op canvas, 18x24 cm

Door mijn herinnering te schilderen blijven alleen de spanning en visualisatie van de tijd die zich voltrekt in een schilderij en de werkelijkheid over. Deze vertaling leidt tot mijn eigen beeldtaal die niet antwoordt aan de werkelijkheid, maar juist aan een eigen autonome bron: het schilderij zelf.

Voor: Debris, 2016, acrylverf op skatebump, 122,5x191x42,5 cm
Achter: Debris, 2016, acrylverf op skateramp, 122,5x144,5x74 cm

Op het moment werk ik aan een nieuw skateboardobject, waar schilderijen zijn verwerkt in het skateboard oppervlak. Door het skateboarden ontstaat er een patroon van krassen van de wielen op de schilderijen, die net als kwaststreken sporen van beweging nabootsen. Iedereen kan zo bijdragen aan de bewerking van de schilderijen, hetgeen een bijzondere lading toevoegt aan het schilderij. Met het presenteren van schilderijen los van de muur laat ik zien dat schilderkunst in meerdere vormen kan functioneren. Ik zie zelf een grote overeenkomst tussen de mentale benadering van het oppervlak van een schilderij en skate object, omdat ik bij beide iets moet bedenken en deze beweging vervolgens met een kwast uitvoer. Ik plan mijn beweging voor mij uit.

Het Skateboardobject zal te zien zijn tijdens de komende Parksessies Haarlem van 19 t/m 22 juli!

Gerelateerde artikelen
Reacties
Nog geen reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven