Virtuele lichtheid

Het Beeld is een zoeklicht gericht op opkomende kunstenaars. Beeldmakers van de toekomst krijgen een podium en vertellen over hun motieven. Deze week beeldend kunstenaar Susan van Veen.

237.RIETVELD ACADEMY -FINE ARTS 2016 FINALS-PH.GJ.vanROOIJAct I; The Lady of Shalott
mixed media installatie, 2016
(muurverf, vurenhout, MDF, kasten; Ikea Vittsjö serie, Sensualité® iSense® Super Soft tapijt, MacBook Pro (Retina, 13­inch, Late 2013), OPTOMA GT1070X projector, Logitech Z333 PC speakers, HDMI­ AUX­ en stroomkabels)

Een groot deel van mijn praktijk speelt zich af binnen de dagelijkse virtuele omgevingen die onze digitale devices creëren. Mijn werk focust zich op hedendaagse representaties van oerbeelden, en de notie van ‘lichtheid’ in het werk van de Italiaanse schrijver Italo Calvino. Mijn praktijk heeft wortels in ‘social sculpture’, curatorschap, installatie, performance en grafisch ontwerp.

241.RIETVELD ACADEMY -FINE ARTS 2016 FINALS-PH.GJ.vanROOIJ

Mijn afstudeerwerk Act I; The Lady of Shalott, bestond uit een live VJ-performance, waarin ik een snelle successie van beeld en geluid liet zien middels een projectie, direct aangesloten aan mijn persoonlijke desktop. Deze projectie was op zijn beurt weer onderdeel van een sculpturale installatie die fungeerde als een transparante, lichte, en toch afgesloten ruimte binnen de architectuur van het monumentale Rietveld-gebouw.

IMG_1823bySusanvanVeen-L

In een associatieve beeldenstroom van foto’s, video en audio, weefde ik materiaal van onder andere Kanye West, Derrida, Walt Disney, Rihanna, Vilem Flusser, Botticelli’s Primavera en een prachtig wit paard aan elkaar, en liet ze samen hun eigen narratieven vormen.

unnamed (1)

Door zelf fysiek aanwezig te zijn, de sessies handmatig te leiden en live te laten ontstaan uit mijn persoonlijke desktop, hoopte ik het idee van ‘the binary’ in de war te schoppen. Het tweetal, het paar, een goed voorbeeld van zo’n oerbeeld dat zich lijkt te verschuilen onder de oppervlakte van niet alleen al ons digitaal materiaal, maar ook in de verhalen die we onszelf, en dus elkaar, vertellen.

_MG_2623

“Als iemand ‘wit’ denkt, is de automatische gedachte daarna meestal ‘zwart’, wat betekent dat men steeds een polariteit verkondigt die niet per se een natuurlijke waarheid is. (Denkt u dat de noordpool echt naar boven wijst in het universum? Dat de aarde vrolijk rondbobbelt in de ruimte met de juiste kant boven?)"

Transcript, vrij vertaald uit het werk “The Guardian (Free Tickets) 1992” van Jimmie Durham, als besproken in de tekstuele companion van The Lady of Shalott; mijn publicatie “Images of Lightness ­ a written essay on Jimmie Durham, digital material and intimacy, 2016

Door in een tactiele, enigzins huiselijke, en toch publieke setting een visueel traceerbare stream of consciousness te creëren die iets weghad van een droomsequentie, hoopte ik de lineare tijdlijn te bevragen en nieuwe, poëtische en hoopvolle verbindingen aan het licht te brengen over onze bevreemdende relatie met het virtuele en haar ‘lichaamloze’ beelden.

Gerelateerde artikelen
Reacties
Nog geen reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven