waanplekken

Het Beeld is een zoeklicht gericht op opkomende kunstenaars. Beeldmakers van de toekomst krijgen een podium en vertellen over hun motieven. Deze week beeldend kunstenaar Vivian Ammerlaan.

Schots, 2015

Sinds twee jaar werk ik onder de titel Waanplekken aan een groeiende verzameling verbeelde herinneringen van sublieme landschappen die ik heb bezocht, van de Dolomieten in Italië tot kuststreken in Nederland en Engeland. Stuk voor stuk plekken die me overdonderen door hun enorme schoonheid. Bovenop een berg, of ver in zee lijkt de tijd stil te staan.

Waanplekken #8, 2017 (links), Waanplekken #9, 2017 (midden), Waanplekken #10, 2017 (rechts)

De wijze waarop kunstenaars uit de Romantiek sublieme natuur presenteren inspireert mij. Caspar David Friedrich plaatste kleine mensen in grote landschappen om aan te duiden hoe nietig wij zijn. William Turners woeste landschapsschilderijen representeren hoe overweldigend en soms genadeloos de natuur is. Diezelfde thematiek zie je ook terug in hedendaagse landschapsfotografie. Hoewel ik het waardeer biedt het niet voldoende mogelijkheid om mijn ervaring te visualiseren. De digitale alomtegenwoordigheid van dit soort afbeeldingen, op internet altijd binnen handbereik, draagt hier aan bij. Daarom gebruik ik enscenering om beeld te geven aan mijn gevoelens.

proces achter waanplekken #8-10

Ik maak nooit een bestaande foto na, maar vorm door onderzoek en experiment een nieuw landschap in m'n hoofd. Dit onderzoek bestaat uit stapels schetsen, lijstjes met plekken die ik nog eens wil bezoeken en ideeën voor technieken en materialen die ik nog eens wil gebruiken. Daarnaast heb ik een archief van eigen foto’s en filmbeelden. Op een gegeven moment zie ik verbanden tussen een aantal van deze dingen en dan ga ik aan de slag. Eerst maak ik met potlood een schets en werk die vervolgens uit tot digitale composities van eigen beeldmateriaal of tot een driedimensionale studiosetting die ik vervolgens fotografeer. Ik zoek altijd naar interessante vormen, reliëfs en contrasten om in mijn werk te benadrukken.

Waanplekken #3, 2016

Een nieuw werk moet daarna altijd een tijdje rusten zodat ik er later objectiever naar kan kijken. Een werk is pas af als het voldoende associaties oproept en het de toeschouwer zich laat afvragen hoe het is gemaakt. Soms krijgt een werk een lijst, soms leent het zich beter voor een installatie of maak ik er videowerk van. Alleen de werken die het sublieme van transcendente landschappen weten te verbeelden krijgen een titel, al het andere blijft voorlopig beeldexperiment.

Waanplekken #2, 2016

De expositie Waanplekken opent op 25 maart om 15:00 uur in galerie Deelen Art, Admiraliteitskade 90b in Rotterdam.

Gerelateerde artikelen
Reacties
Nog geen reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven