Flickr / Sebastiaan ter Burg

Weddingplannen en verkiezingen met Pechtold

De rook van de frontale botsing tussen gedoogpartner Geert Wilders en de VVD en CDA was nog niet opgetrokken of de partijen waren al aan het ruziën met elkaar. Althans, dat is wat de Volkskrant op 24 april betoogt. Het begrotingstekort moest nog worden teruggebracht naar de mede door Nederland bedachte drie procent en in de Tweede Kamer werden de messen alweer geslepen voor de aankomende verkiezingen. Politiek Den Haag heeft zich dus wederom in een soepele uitgangspositie gemanoeuvreerd om eens lekker met elkaar te onderhandelen over bezuinigingen. Gelukkig zijn de neven Moody’s en Standard&Poor’s zich al aan het beraden over het omverwerpen van die prachtige derde A.

Waar ging die ruzie op maandag 23 en dinsdag 24 april dan over en wie ruzieden zoal met elkaar? De ruzie ging over de datum van de verkiezingen en het waren de gevestigde partijen die ruzieden met de kleinere partijen. Waarom een ruzie over een feestdag? We leven in Nederland immers in een democratie en de verkiezingen vormen de bijbehorende feestdag. Het is een beetje als een bruiloft waar de getuigen, familie en allerbeste vrienden van het bruidspaar vooraf staan te bakkeleien over de trouwdatum, de locatie van het feest en wel of geen hoed te dragen, want papa heeft immers bij het Corps gezeten en zo hoort dat nu eenmaal.

“Jongens! Meisjes! Als vrienden! Lief spelen met elkaar.”

De wet zegt dat uiterlijk 83 dagen na het ontbinden van een kabinet nieuwe verkiezingen moeten plaatsvinden en dan bij voorkeur ook op een woensdag, want stemmen via je DigiD, daar zijn we nog niet aan toe. Dan kom je uit op 11 of 18 juli. Uiteraard kennen we uitzonderingen op de regels, want de vakanties zijn al geboekt en iedereen die hier iets over te zeggen heeft binnen het ambtenarenapparaat en politiek Den Haag heeft gemiddeld 40 vakantiedagen. Tel daar nog eens hetzelfde aantal pabo, ATV en andere economie-kapotmakende vrijedagen beleid bij op en de verklaring dient zich aan waarom Nederland jaarlijks tussen pakweg 15 juni en 31 augustus volledig op zijn gat ligt.

De ruzie was op maandagochtend geboren bij het ontwaken van het Binnenhof. Drie partijen riepen op zo snel mogelijk verkiezingen te organiseren: VVD, SP en PvdA. De VVD is riding the wave met stuurman Rutte gezien het succes in de huidige peilingen. Roemer blaakt al maanden van zelfvertrouwen en stuurt, verkiezingen of niet, toch al elke zaterdag zijn campagnemedewerkers de versmarkten van Nederland op om zieltjes te winnen. Diederik Samsons bloemen van zijn lijsttrekkersverkiezing zijn nog steeds niet verwelkt en hij lijkt voor nu de rust in zijn partij te hebben zien terugkeren. Met dank aan Lodewijk Asscher natuurlijk die afgelopen zaterdag direct wist te melden (nog) geen ambities te hebben voor de lijsttrekkersfunctie.

Alle overige partijen willen dus liever de verkiezingen na de zomer. Dat was de tussenstand op maandagavond. De PvdA zou de PvdA niet zijn als ze politieke en electoraal mooie kansen aan zich voorbij laat gaan. Dus het was Samson die zich opwierp als de barmhartige Samaritaan, zijn hand over zijn hard streek en verzuchtte “dan verschuiven we wel naar na de zomer”. Ergo, 12 september, 11 jaar en een dag na die ene dag in september, dan is het volk aan de beurt. Het beeld dat beklijft is dat van Kamervoorzitter Gerdi Verbeet die alle jongens en meisjes tijdens dat overvolle fractieleiders overleg nog eens maande “Jongens! Meisjes! Als vrienden! Lief spelen met elkaar.” Once you see it, you can’t unsee….

De ruzie was dan wel over, de analyse moet nog beginnen. Waarom willen partijen die wettelijke termijn negeren en de verkiezingen over de zomer heen tillen? Daar bestaan zoal uitlopende argumenten voor. Van het verzamelen van stemverklaringen in 30 districten inclusief de overzeese gebieden tot campagne apparaten die nog in werking moeten worden gezet met behulp van uren durende vergaderingen, het bedenken van Facebook-strategieën en het aanstellen van een nieuwe leider, incluis populaire partijleiderverkiezingen.

De partij die eigenlijk schittert door afwezigheid in deze ruzie was D66. In het hele clubje politieke partijen bevindt zich toch bij uitstek één partij die dolgelukkig wordt van het feest van de democratie: D66. Nog vorige week kondigde D66 aan de oude kroonjuwelen weer af te stoffen: het gekozen burgermeesterschap en de gekozen commissaris van de koningin. Dat wellicht tot grote ergernis van de 30-er generatie die net besloten had toch maar D66 te gaan stemmen. Thom de Graaf en 1996 belden: ze willen hun politieke ideeën terug hebben.

D66 is dus bij uitstek het partycrashende nichtje die niet kan wachten tot het volgende huwelijk zich aandient van weer een familielid. “Het zijn toch altijd zulke positieve en gelukkige dagen” en “op die feesten bloeien altijd weer nieuwe liefdes op”. Om vervolgens aan het einde van de avond met de strapless BH op half zeven bij de best man nogmaals te benadrukken hoe mooi de dag was en dat ze toch echt eens moesten gaan afspreken voor een stuk taart en kopje jasmijnthee. Laten we voorop stellen: de verkiezingen zijn de terugkerende natte droom van D66. Vandaar dat D66 ook de grootste fan is van het referendum: elke keer weer een beetje verkiezingen.

Hoe groot is dan ook de verbazing dat Alexander Pechtold zich niet bij het groepje weddingplanners van de VVD, SP en PvdA had gevoegd afgelopen maandag. Dit was hét moment om je kabinetsambities waar te maken, Alexander! Als dat paars-plus kabinet dan toch komt, dan begonnen de onderhandelingen afgelopen maandag. Riding the wave with Rutte, want die vindt dat hij na één kabinet nog niet is uitgeregeerd. Kan de D66 zich niet binnen twee weken wapenen voor nieuwe verkiezingen? De peilingen staan er toch goed voor? Of betekent deze gehaaste verkiezingen dat D66 nieuwe en onbekende vrijwilligers moet gaan toelaten? Is het dan gedaan met de wethouder-ambities van hun jonge fractievoorzitter in Amsterdam en moeten ze in alle haast een kandidatenlijst gaan formeren? Of hebben Alexander en consorten al uitnodigingen staan voor het EK-voetbal en is dus de vakantie naar Toscane al geboekt?

Het is toch misschien wel de grootste teleurstelling in de aftermath van deze kabinetscrisis. D66 wil de verkiezingen na de zomer. Als dit nou de partij met ballen is die eindelijk weer eens goed ging scoren, dan maken ze hier toch een slechte beurt. Of dienen ze hier juist hun democratische principes? Elke partij en elke groepering krijgt zo een lange zomer de kans om zich te organiseren en te bewijzen. Of zorgen nog meer verschillende partijen, met nog meer onbeduidendere namen voor nog meer versnippering in het politieke speelveld? Het jeukgehalte ligt al zo hoog bij de Onafhankelijke Burger Partij. Wie moeten straks allemaal aan tafel met elkaar om een kabinet te vormen? Het lijkt al schier onmogelijk om over de huidige bezuinigingen een meerderheid te vinden. Kan een echte democratie dan verlammend werken?

Het jeukgehalte ligt al zo hoog bij de Onafhankelijke Burger Partij.

De positie die D66 deze week inneemt is die van een alles vertragende praatclub. Missen ze daarmee de aansluiting op de jonge generatie kinderen van babyboomers? Voor deze generatie kan alles sneller en eerder - tenzij je een generationele organisatie inricht, want dan heb je blijkbaar 1,5 jaar nodig om met steun van donateurs op zoek te gaan naar een mooi baantje in Den Haag. Aan uitroeptekens komen ze in ieder geval nog geen tekort.

Politiek en ambtelijk Den Haag toont met de ruzie over de verkiezingsdatum wellicht de angel in het huidige probleem en de tekortkoming van Nederland om efficiënt, met daadkracht en met snelheid de problemen van vandaag op te lossen. Nederland lijkt verdeeld in twee groepen: een groep die pragmatisch is en snelheid wil maken en een groep die liever vergadert, veertig vakantiedagen heeft en alles zo risicoloosmogelijk aan wil pakken. Ga mee met je tijd en richt een overheidssysteem in dat aansluit op deze tijd. Houd je beleidsstrategieën voor de lange termijn en voer die degelijk uit, maar zoiets simpels als een feest van democratie organiseren, dát moet toch wel binnen 83 dagen te regelen zijn? Want voor je het weet bloeit tijdens dat feest alsnog geen nieuwe liefde op en moet D66 weer zat van geluk, maar moederziel alleen, naar huis fietsen. Hopend dat de best man haar nog belt voor een date met koffie en laf plakje cake.

Gerelateerde artikelen
Reacties
Nog geen reacties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naar boven